Hallo,
Ik vroeg me af of er hier nog meer mama's zijn die net als ik voor een derde kindje willen gaan?
Zelf ben ik moeder van een dochter van 4 en een zoon van 2jaar, en na lang wikken en wegen zijn we er dan eindelijk klaar voor.
Best spannend om alles weer opnieuw te gaan beleven, maar kijk er wel enorm naar uit. Die buik die alsmaar groter en ronder word, en dat getrappel heerlijk.
Maar ook de vraag hoe zullen mijn kinderen het gaan ervaren?
Zijn er misschien meer mama's zoals ik?
groetjes een hele blije mama
Wie nog meer voor een derde kindje?
wo, 15/09/2010 - 20:40
#1
Wie nog meer voor een derde kindje?
vr, 17/09/2010 - 14:13
#2
Ik zou ook nog wel een derde kindje willen, maar nu nog niet. Net zoals jij heb ik een dochtertje van 4 en een zoontje van 2. Om eerlijk te zijn zou een nieuwe zwangerschap even teveel zijn. Als mijn zoontje zo een jaar of 4 is, lijkt het me een prima moment. Ondanks dat het nu wel heel erg kriebelt, is het om allerlei praktische redenen verstandig om nog even te wachten.
vr, 17/09/2010 - 22:46
#3
is idd heel mooi.
maar ik heb een dochter van 12jaar en nu pas weer (32 weken)zwanger van me 2de die een jongetje is.
voor mij is het dus voor nu nog niet van toepassing..
Als hij al iets ouder is,misschien dat ik nog van gedachten verander...
de tijd zal het wel zeggen
liefs
vr, 17/09/2010 - 22:55
#4
Hallo
Ben eigenlijk wel benieuwd wat jullie allemaal meenemen in je overweging voor een derde kindje?
Zijn het dan vooral de praktische zaken, of toch meer het financiele plaatje?
Groetjes
Ben eigenlijk wel benieuwd wat jullie allemaal meenemen in je overweging voor een derde kindje?
Zijn het dan vooral de praktische zaken, of toch meer het financiele plaatje?
Groetjes
zo, 19/09/2010 - 08:38
#5
Voor mij is het meer om de praktische redenen dat ik graag nog even zou willen wachten. Mijn zoontje is momenteel een vrij lastig portret en vraagt veel (negatieve) aandacht. Alleen al in zijn opvoeding steekt veel tijd. Als we er dan nog eens een babietje bij zou hebben, dan ben ik bang dat ik te kort schiet als moeder en als echtgenote. Mijn zoontje gaat in november naar de kleuterschool (ik kom uit belgië) en dan hebben we eindelijk eventjes rust. We willen namelijk ook nog even profiteren van de 'rust' die twee schoolgaande kinderen met zich meebrengt voordat we voor een derde gaan.
Om financiele redenen zal ik het niet laten om mijn kinderwens opzij te zetten. Als ik twee monden kan voeden, lukt drie me ook wel. Ik bespaar dan liever op een aantal niet noodzakelijke dingen dan dat ik op een kind zou 'bezuinigen'. Mocht ik echt arm zijn, zou dit verhaal niet op gaan. Ik zou mijn toekomstige kindjes niet in armoede willen laten opgroeien.
Blije mamma, wat heeft bij jullie de knoop doorgehakt?
Om financiele redenen zal ik het niet laten om mijn kinderwens opzij te zetten. Als ik twee monden kan voeden, lukt drie me ook wel. Ik bespaar dan liever op een aantal niet noodzakelijke dingen dan dat ik op een kind zou 'bezuinigen'. Mocht ik echt arm zijn, zou dit verhaal niet op gaan. Ik zou mijn toekomstige kindjes niet in armoede willen laten opgroeien.
Blije mamma, wat heeft bij jullie de knoop doorgehakt?
ma, 20/09/2010 - 16:46
#6
ik zou zeggen ga ervoor je leeft maar 1keer.....
ma, 20/09/2010 - 16:52
#7
Ikzelf ben pas voor de eerste keer zwanger, dus uit eigen ervaring weet ik het niet, maar mijn neef en nicht verwachten een derde kindje.
Hun oudste jongen is 5 jaar, het meisje is 2, dus de leeftijden van de kindjes zullen niet te ver uiteenliggen. Mijn nicht wilde al langer een kindje, maar pas toen haar man dichter bij huis ging werken, werd de knoop doorgehakt. Het was bij hen een kwestie van overbelasting van de mama, maar nu de papa niet zo lang onderweg is naar het werk en vroeger thuis is, was er dus geen bezwaar meer! En gelukkig, nog een nieuw kindje in de familie is altijd leuk! Het is een meisje bij hen, dus hun zoon was daar niet zo blij mee.. Maar een ander familielid is ook zwanger, en dat is wel een jongen.. Dus mijn neefje was al wat minder triest :)
Hun oudste jongen is 5 jaar, het meisje is 2, dus de leeftijden van de kindjes zullen niet te ver uiteenliggen. Mijn nicht wilde al langer een kindje, maar pas toen haar man dichter bij huis ging werken, werd de knoop doorgehakt. Het was bij hen een kwestie van overbelasting van de mama, maar nu de papa niet zo lang onderweg is naar het werk en vroeger thuis is, was er dus geen bezwaar meer! En gelukkig, nog een nieuw kindje in de familie is altijd leuk! Het is een meisje bij hen, dus hun zoon was daar niet zo blij mee.. Maar een ander familielid is ook zwanger, en dat is wel een jongen.. Dus mijn neefje was al wat minder triest :)
vr, 24/09/2010 - 17:01
#8
Oei, ik was mij vergeten aan te melden..
Ikzelf ben pas voor de eerste keer zwanger, dus uit eigen ervaring weet ik het niet, maar mijn neef en nicht verwachten een derde kindje.
Hun oudste jongen is 5 jaar, het meisje is 2, dus de leeftijden van de kindjes zullen niet te ver uiteenliggen. Mijn nicht wilde al langer een kindje, maar pas toen haar man dichter bij huis ging werken, werd de knoop doorgehakt. Het was bij hen een kwestie van overbelasting van de mama, maar nu de papa niet zo lang onderweg is naar het werk en vroeger thuis is, was er dus geen bezwaar meer! En gelukkig, nog een nieuw kindje in de familie is altijd leuk! Het is een meisje bij hen, dus hun zoon was daar niet zo blij mee.. Maar een ander familielid is ook zwanger, en dat is wel een jongen.. Dus mijn neefje was al wat minder triest :)
Ikzelf ben pas voor de eerste keer zwanger, dus uit eigen ervaring weet ik het niet, maar mijn neef en nicht verwachten een derde kindje.
Hun oudste jongen is 5 jaar, het meisje is 2, dus de leeftijden van de kindjes zullen niet te ver uiteenliggen. Mijn nicht wilde al langer een kindje, maar pas toen haar man dichter bij huis ging werken, werd de knoop doorgehakt. Het was bij hen een kwestie van overbelasting van de mama, maar nu de papa niet zo lang onderweg is naar het werk en vroeger thuis is, was er dus geen bezwaar meer! En gelukkig, nog een nieuw kindje in de familie is altijd leuk! Het is een meisje bij hen, dus hun zoon was daar niet zo blij mee.. Maar een ander familielid is ook zwanger, en dat is wel een jongen.. Dus mijn neefje was al wat minder triest :)
ma, 20/09/2010 - 20:45
#9
leuk om jullie verhalen te lezen.
Na ons tweede kind zei ik gelijk:"Dit nooit meer!" hahaha misschien wel herkenbaar voor veel vrouwen.
En eigenlijk bleef dat gevoel heel lang zo. Ik vond het wel goed zo.
We hadden zowel een dochter als een zoon en dat voelde compleet. Het was meer mijn man die nog wel eens twijfelde.
Goh hoe zou het zijn met nog een derde kindje erbij? Tja en dan ga je dus toch weer twijfelen.(niks zo verandelijk als een mens)
En toen die twijfel steeds vaker te spraken kwam hebben we er maar eens een goed gesprek over gehad.
Het is best raar dat een tweede kind zo vanzelfsprekend is, terwijl je je bij een derde ineens over van alles en nog wat gaat nadenken.
Waar moet de baby slapen? Kan ik alle kinderen nog wel genoeg aandacht en liefde geven? Hoe regelen we de opvang? Kunnen we later wel de eventuele studies gaan betalen?
Hoe zullen de kinderen het gaan ervaren?
Al met al dus een beste lijst met vragen.
Maar goed als alles een beetje is bezonken denk je nog eens rustig na.
Wat me vooral aan het denken heeft gezet was het feit dat dit onderwerp iedere keer weer terugkwam wat dus betekende dat het ons kennelijk allebij erg bezig hield. Ook dacht ik wel eens wat als ik tien jaar later denk hadden we maar toch die knoop doorgehakt.
Ineens leken alle vragen niet meer zo belangrijk. Ik ging meer nadenken over de leeftijd die er dan tussen onze kinderen kwam te zitten.
Als er een derde kindje mocht komen dan was dit het juiste moment.
Ik ben ervan overtuigd dat het helemaal goed gaat komen.
Na ons tweede kind zei ik gelijk:"Dit nooit meer!" hahaha misschien wel herkenbaar voor veel vrouwen.
En eigenlijk bleef dat gevoel heel lang zo. Ik vond het wel goed zo.
We hadden zowel een dochter als een zoon en dat voelde compleet. Het was meer mijn man die nog wel eens twijfelde.
Goh hoe zou het zijn met nog een derde kindje erbij? Tja en dan ga je dus toch weer twijfelen.(niks zo verandelijk als een mens)
En toen die twijfel steeds vaker te spraken kwam hebben we er maar eens een goed gesprek over gehad.
Het is best raar dat een tweede kind zo vanzelfsprekend is, terwijl je je bij een derde ineens over van alles en nog wat gaat nadenken.
Waar moet de baby slapen? Kan ik alle kinderen nog wel genoeg aandacht en liefde geven? Hoe regelen we de opvang? Kunnen we later wel de eventuele studies gaan betalen?
Hoe zullen de kinderen het gaan ervaren?
Al met al dus een beste lijst met vragen.
Maar goed als alles een beetje is bezonken denk je nog eens rustig na.
Wat me vooral aan het denken heeft gezet was het feit dat dit onderwerp iedere keer weer terugkwam wat dus betekende dat het ons kennelijk allebij erg bezig hield. Ook dacht ik wel eens wat als ik tien jaar later denk hadden we maar toch die knoop doorgehakt.
Ineens leken alle vragen niet meer zo belangrijk. Ik ging meer nadenken over de leeftijd die er dan tussen onze kinderen kwam te zitten.
Als er een derde kindje mocht komen dan was dit het juiste moment.
Ik ben ervan overtuigd dat het helemaal goed gaat komen.
ma, 20/09/2010 - 21:50
#10
hallo dame's,
wij gaan voor ons tweede kindje. na mijn keizersnee wilde ik niet meer maar mijn man wel die vond het ook erg jammer toen ik zei dat het bij een kindje bleef. maar toen mijn zoontje anderhalf jaar was begon het toch weer te kriebelen bij mij. toen ik het met mijn man er over had was hij dolgelukkig. ik vind het nu wel heel spannend veel enger dat met mijn eerste zwangerschap. je zou toch denken dat ik weet wat er gaat komen. maar ja het hoeft niet het zelfde te zijn en das nu zo spannend. hebben jullie dat ook of juist meer bij de eerste dat je het zo spannend vind.
groetjes
wij gaan voor ons tweede kindje. na mijn keizersnee wilde ik niet meer maar mijn man wel die vond het ook erg jammer toen ik zei dat het bij een kindje bleef. maar toen mijn zoontje anderhalf jaar was begon het toch weer te kriebelen bij mij. toen ik het met mijn man er over had was hij dolgelukkig. ik vind het nu wel heel spannend veel enger dat met mijn eerste zwangerschap. je zou toch denken dat ik weet wat er gaat komen. maar ja het hoeft niet het zelfde te zijn en das nu zo spannend. hebben jullie dat ook of juist meer bij de eerste dat je het zo spannend vind.
groetjes
_________________
di, 21/09/2010 - 14:55
#11
Dag blije Mama,
Ik ben pril zwanger (5 weken) van ons derde kindje. Wij hebben een dochter van 4 en een zoon van 2.
Wij hebben vooral ons gevoel laten spreken. Ik denk dat het misschien wel net zo is als de vraag of je überhaupt kinderen wil (?). Daar zijn ook genoeg financiele en praktische bezwaren op te werpen, maar uiteindelijk volg je toch je gevoel.
groet,
Maria
Ik ben pril zwanger (5 weken) van ons derde kindje. Wij hebben een dochter van 4 en een zoon van 2.
Wij hebben vooral ons gevoel laten spreken. Ik denk dat het misschien wel net zo is als de vraag of je überhaupt kinderen wil (?). Daar zijn ook genoeg financiele en praktische bezwaren op te werpen, maar uiteindelijk volg je toch je gevoel.
groet,
Maria
di, 21/09/2010 - 22:22
#12
Candy zwanger zijn is altijd spannend. Doet de baby het wel goed, en al die controles etc.
Waar ben je bang voor? De bevalling of misschien weer een keizersnee?
Sta je er wel helemaal achter dan?
Ik vond allebij mijn zwangerschappen spannend. Bij de eerste vooral het grote onbekende hoe zou het zijn om ouder te worden? En bij de tweede meer de vraag hoe onze dochter het zou vinden als grote zus.
De eerste zwangerschap werd een hele spannende toen ik met 21 weken een bloeding kreeg en bleek dat ik placenta previa(voorliggende placenta) had. Uiteindelijk werd het dan ook een spoedkeizersnee met 36 weken, nadat ik wakker was geworden in een doordrengt matras vol bloed.
Gelukkig een kerngezonde dochter en na een week mochten we naar huis.
Maar als je het dan over spannend hebt dan kan ik je zeggen dat dat met recht spannend was.
Hierdoor was mijn tweede zwangerschap in het begin ook heel spannend, doordat je je steeds zorgen maakte over die placenta. Gelukkig lag deze dit keer wel goed, en mochten we zelfs natuurlijk bevallen.(dat wou ik graag ervaren na een keizersnee)
Mijn bevalling moest worden ingelijdt omdat mijn vliezen al waren gebroken maar er geen weeen kwamen. Dat duurde uiteindelijk drie dagen. Na een heftige weeenstorm 2x ruggenprik(omdat de 1ste niet goed was) en een knip was daar mijn zoon. Pffff volgens mij heb ik zelfs hardop gezegd dit doe ik nooit meer. hahaha
Maar goed zoals je hebt kunnen lezen ben ik inmiddels toch van gedachten veranderd.
Er is dus echt niets zo veranderlijk als een mens, en 1 ding is zeker je krijgt er het mooiste geschenk dat er bestaat voor terug!
Gefeliciteerd Maria met je zwangerschap geniet ervan en hou ons op de hoogte.
Wat betreft het volgen van je gevoel denk ik inderdaad dat dat toch bovenaan staat. En twijfels zullen er denk ik ook altijd blijven, maar als ik moet kiezen tusse twijfels of schuldgevoel dan kies ik toch voor het eerste.
Weet je al wanneer je het grote nieuws gaat vertellen? En hoe doe je dat met de babykamer?
Voel je je goed? Anders dan je vorige zwangerschappen? Hoe ga je straks de opvang regelen?
Sorry hoor beetje veel vragen, maar ben wel benieuwd hoe andere dat allemaal doen.
Anyway wens je een hele voorspoedige zwangerschap toe!
Groetjes Blije mama
Waar ben je bang voor? De bevalling of misschien weer een keizersnee?
Sta je er wel helemaal achter dan?
Ik vond allebij mijn zwangerschappen spannend. Bij de eerste vooral het grote onbekende hoe zou het zijn om ouder te worden? En bij de tweede meer de vraag hoe onze dochter het zou vinden als grote zus.
De eerste zwangerschap werd een hele spannende toen ik met 21 weken een bloeding kreeg en bleek dat ik placenta previa(voorliggende placenta) had. Uiteindelijk werd het dan ook een spoedkeizersnee met 36 weken, nadat ik wakker was geworden in een doordrengt matras vol bloed.
Gelukkig een kerngezonde dochter en na een week mochten we naar huis.
Maar als je het dan over spannend hebt dan kan ik je zeggen dat dat met recht spannend was.
Hierdoor was mijn tweede zwangerschap in het begin ook heel spannend, doordat je je steeds zorgen maakte over die placenta. Gelukkig lag deze dit keer wel goed, en mochten we zelfs natuurlijk bevallen.(dat wou ik graag ervaren na een keizersnee)
Mijn bevalling moest worden ingelijdt omdat mijn vliezen al waren gebroken maar er geen weeen kwamen. Dat duurde uiteindelijk drie dagen. Na een heftige weeenstorm 2x ruggenprik(omdat de 1ste niet goed was) en een knip was daar mijn zoon. Pffff volgens mij heb ik zelfs hardop gezegd dit doe ik nooit meer. hahaha
Maar goed zoals je hebt kunnen lezen ben ik inmiddels toch van gedachten veranderd.
Er is dus echt niets zo veranderlijk als een mens, en 1 ding is zeker je krijgt er het mooiste geschenk dat er bestaat voor terug!
Gefeliciteerd Maria met je zwangerschap geniet ervan en hou ons op de hoogte.
Wat betreft het volgen van je gevoel denk ik inderdaad dat dat toch bovenaan staat. En twijfels zullen er denk ik ook altijd blijven, maar als ik moet kiezen tusse twijfels of schuldgevoel dan kies ik toch voor het eerste.
Weet je al wanneer je het grote nieuws gaat vertellen? En hoe doe je dat met de babykamer?
Voel je je goed? Anders dan je vorige zwangerschappen? Hoe ga je straks de opvang regelen?
Sorry hoor beetje veel vragen, maar ben wel benieuwd hoe andere dat allemaal doen.
Anyway wens je een hele voorspoedige zwangerschap toe!
Groetjes Blije mama
do, 23/09/2010 - 08:53
#13
hoi blije mama,
ik vind vooral de keizersnee erg spannend. omdat ik 90 procent zeker weet dat de volgende weer met een keizersnee gaat komen. ten zij het een heel kleintje is en goed ingedaald zeide de doktoren. verder heb ik een aantal weken in het ziekenhuis door gebracht van wegen veel braken. dat vond ik verschrikkelijk. maar nu ik jou verhaal zo lees valt dat van mij wel mee. ik zou ook zo graag een gewone bevalling willen maar dat zit er bij mij zo als het er nu uit ziet niet in. heel jammer.
groetjes candy
ik vind vooral de keizersnee erg spannend. omdat ik 90 procent zeker weet dat de volgende weer met een keizersnee gaat komen. ten zij het een heel kleintje is en goed ingedaald zeide de doktoren. verder heb ik een aantal weken in het ziekenhuis door gebracht van wegen veel braken. dat vond ik verschrikkelijk. maar nu ik jou verhaal zo lees valt dat van mij wel mee. ik zou ook zo graag een gewone bevalling willen maar dat zit er bij mij zo als het er nu uit ziet niet in. heel jammer.
groetjes candy
_________________
do, 23/09/2010 - 14:36
#14
Heeeey Hallo allemaal,
Ik ben vandaag precies 27 weken zwanger van ons 3e kindje.
we hebben al een Zoontje van 7 jaar een Dochter van net 5 jaar en 2 dgn voor de kerst zijn we uitgerekend
van nog een Jongentje helemaal leuk...
We kunnen niet wachten tot het zover is nu nog lekker genieten van de zwangerschap en de andere 2 boefjes en dan met de feestdagen (hopen we) van ons 3e wondertje !!
Trotse mama van (bijna) 3 kindjes
vr, 24/09/2010 - 21:16
#15
Hoi Candy,
Ik begrijp dat gevoel heel goed van natuurlijk willen bevallen na een keizersnee, want dat had ik zelf ook.
Uiteindelijk moest ik nog worden ingelijd dus was er eigenlijk weinig natuurlijks aan.
Maar goed ik heb het dus wel allbij mogen meemaken. Hoe je het ook went of keert je krijgt je kindje en dat maakt het bijzonder.
Voor mij was de keizersnee al was het vooraf allemaal heel hectisch en spannend toch een stuk makkelijker dan de (natuurlijke) bevalling.
Maar goed dat is natuurlijk heel persoonlijk, omdat elke bevalling weer anders is.
Hoop voor je dat je het een keer mag meemaken zodat je ook het verschil weet, maar wat bovenaan staat is de gezondheid van jou en je kindje.
Hoe ver ben je inmiddels en gaat alles verder goed?
Hoi trotste mama,
Wat leuk voor je! Gefeliciteerd.
Dat zou pas een mooi kerstkadootje zijn.
Verloopt je zwangerschap een beetje voorspoedig, en hoe vinden je kinderen het?
Geniet ervan!
Liefs blije mama
Ik begrijp dat gevoel heel goed van natuurlijk willen bevallen na een keizersnee, want dat had ik zelf ook.
Uiteindelijk moest ik nog worden ingelijd dus was er eigenlijk weinig natuurlijks aan.
Maar goed ik heb het dus wel allbij mogen meemaken. Hoe je het ook went of keert je krijgt je kindje en dat maakt het bijzonder.
Voor mij was de keizersnee al was het vooraf allemaal heel hectisch en spannend toch een stuk makkelijker dan de (natuurlijke) bevalling.
Maar goed dat is natuurlijk heel persoonlijk, omdat elke bevalling weer anders is.
Hoop voor je dat je het een keer mag meemaken zodat je ook het verschil weet, maar wat bovenaan staat is de gezondheid van jou en je kindje.
Hoe ver ben je inmiddels en gaat alles verder goed?
Hoi trotste mama,
Wat leuk voor je! Gefeliciteerd.
Dat zou pas een mooi kerstkadootje zijn.
Verloopt je zwangerschap een beetje voorspoedig, en hoe vinden je kinderen het?
Geniet ervan!
Liefs blije mama
zo, 26/09/2010 - 17:14
#16
hoi blije mama,
jammer genoeg wil het nog niet echt lukken. ik denk dat het komt om dat ik nu nog erg veel stres heb ik wil van alles te gelijk. en dan wil ik het ook nog allemaal nu en niet morgen
ik denk dat ik nu echt moet gaan kiezen wat ik wil gaan doen. ik ben nog erg jong alles kriebbeld te gelijk 
ik wil mijn gezin uit breiden maar ook mijn dromen na jagen. ik denk dat ik voor het laatste ga met een kindje gaat dat toch beter dan met twee. heel erg bedankt voor je verhalen en raad heb er veel aan.
allemaal heel veel succes en geluk en ik zie jullie weer als ik mijn dromen heb verwezelijkt
liefs candy
jammer genoeg wil het nog niet echt lukken. ik denk dat het komt om dat ik nu nog erg veel stres heb ik wil van alles te gelijk. en dan wil ik het ook nog allemaal nu en niet morgen
ik denk dat ik nu echt moet gaan kiezen wat ik wil gaan doen. ik ben nog erg jong alles kriebbeld te gelijk ik wil mijn gezin uit breiden maar ook mijn dromen na jagen. ik denk dat ik voor het laatste ga met een kindje gaat dat toch beter dan met twee. heel erg bedankt voor je verhalen en raad heb er veel aan. allemaal heel veel succes en geluk en ik zie jullie weer als ik mijn dromen heb verwezelijkt
liefs candy
_________________
ma, 27/09/2010 - 19:36
#17
Hoi Candy,
Wat een omslag ineens!
Ben benieuwd wat voor dromen je eigenlijk allemaal wilt verwezenlijken?
Tja keuzes maken iedere dag opnieuw dat is het leven he.
Iedereen doet het op zijn eigen manier en niemand anders kan je daarbij helpen.
Nou ik hoop dat het een beetje gaat lukken wat betreft die dromen, en hou ons zo af en toe nog even op de hoogte.
Liefs blije mama
Wat een omslag ineens!
Ben benieuwd wat voor dromen je eigenlijk allemaal wilt verwezenlijken?
Tja keuzes maken iedere dag opnieuw dat is het leven he.
Iedereen doet het op zijn eigen manier en niemand anders kan je daarbij helpen.
Nou ik hoop dat het een beetje gaat lukken wat betreft die dromen, en hou ons zo af en toe nog even op de hoogte.
Liefs blije mama
ma, 27/09/2010 - 22:37
#18
hoi blije mama,
ik wil al heel lang kraam verzorgende worden. ik heb morgen een intake voor de opleiding. ik hoop dat het gaat lukken. ik blijf dus wel bij de baby's
.
en natuurlijk blijf ik jullie op de hoogte houden.
liefs candy
ik wil al heel lang kraam verzorgende worden. ik heb morgen een intake voor de opleiding. ik hoop dat het gaat lukken. ik blijf dus wel bij de baby's
.en natuurlijk blijf ik jullie op de hoogte houden.
liefs candy
_________________
di, 28/09/2010 - 20:54
#19
Hey Candy,
Wat leuk! En ja dan blijf je zeker bij de baby's.
Is het een lange opleiding die je moet gaan volgen, en kun je dat een beetje combineren?
Nou ik hoop voor je dat het allemaal gaat lukken.
Succes met je intake!
Liefs blije mama
Wat leuk! En ja dan blijf je zeker bij de baby's.
Is het een lange opleiding die je moet gaan volgen, en kun je dat een beetje combineren?
Nou ik hoop voor je dat het allemaal gaat lukken.
Succes met je intake!
Liefs blije mama
di, 28/09/2010 - 22:52
#20
hoi blije mama,
het ging heel goed ik ben aangenomen voor de verkorte opleiding! echt super ik heb ook vrijstelling voor een aantal vakken. ik heb een dag in de week les tot half november dan hebben we de rest van de opleiding een dag naar school en drie dagen stage. mijn school dag valt op een van de vrije dagen van mijn man. dus heeft hij een papa dag we hebben nog even om een goede opvang te vinden voor als ik op stage ben. morgen heb ik een kennismaking bij een kinderopvang en daar is op korte termijn plek. ik vind het heel spannend veel spannender dan een tweede kindje. ik heb er echt heel veel zin in.
en hoe is het met jou heb je al mogen testen?
liefs candy
het ging heel goed ik ben aangenomen voor de verkorte opleiding! echt super ik heb ook vrijstelling voor een aantal vakken. ik heb een dag in de week les tot half november dan hebben we de rest van de opleiding een dag naar school en drie dagen stage. mijn school dag valt op een van de vrije dagen van mijn man. dus heeft hij een papa dag
we hebben nog even om een goede opvang te vinden voor als ik op stage ben. morgen heb ik een kennismaking bij een kinderopvang en daar is op korte termijn plek. ik vind het heel spannend veel spannender dan een tweede kindje. ik heb er echt heel veel zin in.en hoe is het met jou heb je al mogen testen?
liefs candy
_________________
za, 02/10/2010 - 15:57
#21
Hoi candy
Wat leuk voor je! Gefeliciteerd.
Wel spannend ja weer naar school.(moet er zelf niet aan denken)
Ben vandaag ongesteld geworden dus ook begonnen aan poging twee. Maar goed gelijk de eerste raak was ook te mooi om waar te zijn.
Nouja dan hebben we nog wat extra tijd om alle klusjes in huis af te maken. hihi
En ik drink vannavond weer een wijntje om te prosten op de 2de poging.
Fijn weekend!
Liefs Blije mama
Wat leuk voor je! Gefeliciteerd.
Wel spannend ja weer naar school.(moet er zelf niet aan denken)
Ben vandaag ongesteld geworden dus ook begonnen aan poging twee. Maar goed gelijk de eerste raak was ook te mooi om waar te zijn.
Nouja dan hebben we nog wat extra tijd om alle klusjes in huis af te maken. hihi
En ik drink vannavond weer een wijntje om te prosten op de 2de poging.
Fijn weekend!
Liefs Blije mama
zo, 06/02/2011 - 20:15
#22
Gisteren hebben we de knoop doorgehakt, we gaan voor een derde kindje.
We hebben al een dochtertje van net 6, en een zoontje van bijna 4.
Het verstand zij al die tijd nee, en het gevoel ja.
Dus we zijn voor het gevoel gegaan. Kijk er nu al naar uit.
We hebben al een dochtertje van net 6, en een zoontje van bijna 4.
Het verstand zij al die tijd nee, en het gevoel ja.
Dus we zijn voor het gevoel gegaan. Kijk er nu al naar uit.
zo, 13/02/2011 - 11:31
#23
Hoi allemaal,
Ook ik ben zwanger van de derde.
Na onze jongste wisten we niet zo goed of we wel een derde wilde of niet. Mijn gevoel zei ja maar ook weer nee.
En we hebben eigenlijk de natuur zijn gang laten gaan. Niet kijken wanneer ik vruchtbaar zou zijn nee gewoon van het komt of het komt niet.
gr
Ook ik ben zwanger van de derde.
Na onze jongste wisten we niet zo goed of we wel een derde wilde of niet. Mijn gevoel zei ja maar ook weer nee.
En we hebben eigenlijk de natuur zijn gang laten gaan. Niet kijken wanneer ik vruchtbaar zou zijn nee gewoon van het komt of het komt niet.
gr
di, 21/06/2011 - 22:10
#24
Ik heb twee zooons (4 en bijna 2). Ik zou misschien een derde willen maar mijn man wil absoluut niet. Hij heeft ook best goede argumenten praktisch (huis, auto, geld, tijd, werk) maar ook gevoelsmatig. Zo vindt hij ons als stel 'niet de capaciteiten' hebben om 3 kinderen te hebben. Dat klinkt cru maar ergens snap ik het. Ik loop nu al regelmatig op mijn tandvlees en mijn opvliegende karakter is geen goede aanvulling in de opvoeding van de kinderen. Mijn worstelingen in hoe ik ben en hoe dat mijn kinderen beinvloedt. Uberhaupt het vele analyseren van de opvoeding van de kinderen, het lijkt niet zo vanzelfsprekend. Ik ben een piekeraar op dat vlak. Mijn man is een hele goede vader maar natuurlijk ook beperkt in zijn kunnen en zijn energie. We lopen nu al met regelmaat langs elkaar heen. Mijn man vindt het 'mooi zo. 2 kinderen zijn prima. Er zijn ouders die 3 kinderen gewoon aan kunnen. Wij niet'.
Zelf merk ik daarbij dat ik erge behoefte heb aan mijn eigen ruimte, mijn kinderen zijn daar dan te veel in. Ik kijk ook erg uit naar het naar school gaan van de eerste zodat er wat meer tijd en ruimte voor mij (en natuurlijk de jongste bestaat). Al met al klinkt dit wat koel en afstandelijk naar mijn kinderen, net of ze een last zijn. En dat is nu net het dilemma waar ik (en waarschijnlijk zo veel meer moeders) mee worstel. Hoezeer ik soms ook zou willen dat ik een moment rust had en tijd voor mezelf (en mijn man) en zo nog meer van dat soort dingen, ben ik zo gek op mijn kinderen en gezin. Het opgroeien, het worden van een eigen persoon, het knuffelen, het kroelen, het kletsen en samenzijn. Geweldig!
Mijn beide zwangerschappen en bevallingen verliepen heel voorspoedig. Diep van binnen schreeuw ik om dat nog eens mee te maken. Maar ja dan moet je weer 4 jaar 'er doorheen' en wij komen net in de leeftijdsfase dat het iets makkelijker wordt met de kinderen. Wil ik dan weer opnieuw beginnen?
Ik denk zelf in termen van een rouwproces. Afscheid nemen en accepteren van het idee dat er 3 kinderen zouden kunnen komen.
Gelukkig kan ik er over praten met mijn man. Hij weet en begrijpt mijn gevoelens en resepecteert ze. Door het zo nu en dan ter sprake te brengen en alle tegenargumenten weer eens te horen komt bij mij langzaam het besef dat het inderdaad zo goed is: 2 kerngezonde kinderen en een geweldige man. De toekomst biedt ons nog zoveel moois met zijn 4-en. Maar toch...?
Zelf merk ik daarbij dat ik erge behoefte heb aan mijn eigen ruimte, mijn kinderen zijn daar dan te veel in. Ik kijk ook erg uit naar het naar school gaan van de eerste zodat er wat meer tijd en ruimte voor mij (en natuurlijk de jongste bestaat). Al met al klinkt dit wat koel en afstandelijk naar mijn kinderen, net of ze een last zijn. En dat is nu net het dilemma waar ik (en waarschijnlijk zo veel meer moeders) mee worstel. Hoezeer ik soms ook zou willen dat ik een moment rust had en tijd voor mezelf (en mijn man) en zo nog meer van dat soort dingen, ben ik zo gek op mijn kinderen en gezin. Het opgroeien, het worden van een eigen persoon, het knuffelen, het kroelen, het kletsen en samenzijn. Geweldig!
Mijn beide zwangerschappen en bevallingen verliepen heel voorspoedig. Diep van binnen schreeuw ik om dat nog eens mee te maken. Maar ja dan moet je weer 4 jaar 'er doorheen' en wij komen net in de leeftijdsfase dat het iets makkelijker wordt met de kinderen. Wil ik dan weer opnieuw beginnen?
Ik denk zelf in termen van een rouwproces. Afscheid nemen en accepteren van het idee dat er 3 kinderen zouden kunnen komen.
Gelukkig kan ik er over praten met mijn man. Hij weet en begrijpt mijn gevoelens en resepecteert ze. Door het zo nu en dan ter sprake te brengen en alle tegenargumenten weer eens te horen komt bij mij langzaam het besef dat het inderdaad zo goed is: 2 kerngezonde kinderen en een geweldige man. De toekomst biedt ons nog zoveel moois met zijn 4-en. Maar toch...?
wo, 22/06/2011 - 22:42
#25
Beste anoniem,
Klinkt alsof je het soms behoorlijk zwaar hebt. Wel is het heel fijn dat je met je man goed over dit onderwerp kan praten.
Dat je behoefte hebt aan je eigen ruimte is helemaal niet vreemd hoor. Volgens mij heeft iedereen even tijd voor zichzelf nodig. De een wat meer dan de ander. Ik zou niet weten waarom dat afstandelijk naar je kinderen klinkt.
Als je moeite hebt of onzeker bent over het opvoeden, informeer dan eens bij een ziekenhuis of bij je huisarts. Bij mij in de buurt worden namelijk verschillende cursussen gegeven die het je makkelijker kunnen maken. Er komt nou eenmaal niet een gebruiksaanwijzing mee en een beetje hulp op zijn tijd kan geen kwaat.
Wie weet in de toekomst dat het je makkelijker af gaat. Geniet eerst van deze twee en wie weet wat de toekomst je nog meer brengt.
Klinkt alsof je het soms behoorlijk zwaar hebt. Wel is het heel fijn dat je met je man goed over dit onderwerp kan praten.
Dat je behoefte hebt aan je eigen ruimte is helemaal niet vreemd hoor. Volgens mij heeft iedereen even tijd voor zichzelf nodig. De een wat meer dan de ander. Ik zou niet weten waarom dat afstandelijk naar je kinderen klinkt.
Als je moeite hebt of onzeker bent over het opvoeden, informeer dan eens bij een ziekenhuis of bij je huisarts. Bij mij in de buurt worden namelijk verschillende cursussen gegeven die het je makkelijker kunnen maken. Er komt nou eenmaal niet een gebruiksaanwijzing mee en een beetje hulp op zijn tijd kan geen kwaat.
Wie weet in de toekomst dat het je makkelijker af gaat. Geniet eerst van deze twee en wie weet wat de toekomst je nog meer brengt.
za, 25/06/2011 - 20:17
#26
Beste Dikkebuik,
Dank voor je lieve en begripvolle reactie. Vorig jaar heb ik op het gebied van opvoeding van mijn kinderen en hoe ik me daar staande in hou een paar sessies met een psychologe gehad. Zij heeft mij goed geholpen. Ik heb dus een 'adres' waar ik voor professionele hulp heen kan.
Deze week heb ik het onderwerp weer even met mijn man besproken. En hij heeft eigenlijk gezegd wat jij ook zegt: probeer nu te genieten wie weet wat de toekomst brengt.
Dat doe ik natuurlijk, met ups en downs. Dat moet ik leren accepteren, dat deel hoort bij mij. Ik wil niet vast zitten in deze worsteling en ondertussen het groter worden van mijn kinderen 'ongemerkt' voorbij laten gaan.
Dank voor je lieve en begripvolle reactie. Vorig jaar heb ik op het gebied van opvoeding van mijn kinderen en hoe ik me daar staande in hou een paar sessies met een psychologe gehad. Zij heeft mij goed geholpen. Ik heb dus een 'adres' waar ik voor professionele hulp heen kan.
Deze week heb ik het onderwerp weer even met mijn man besproken. En hij heeft eigenlijk gezegd wat jij ook zegt: probeer nu te genieten wie weet wat de toekomst brengt.
Dat doe ik natuurlijk, met ups en downs. Dat moet ik leren accepteren, dat deel hoort bij mij. Ik wil niet vast zitten in deze worsteling en ondertussen het groter worden van mijn kinderen 'ongemerkt' voorbij laten gaan.
