bezorgd jong meisje!!!!

hey
als je echt tussen de 16 en 20 weken bent kun je er niks meer aan veranderen je bent zwanger en ja dat je gedronken hebt is nou eenmaal zo maar niet meer doen..!! jij en je vriend zijn toch alle 2 blij ermee dus zou ik als ik jou was gewoon een dagje uit kiezen en met je vriend naar jullie ouders gaan om het toch te vertellen je kunt beter praten dan dat ze er vanzelf achter komen en je schoonzus zal blijer zijn als jullie het zelf vertellen dan dat ze het hoort van iemand anders en blij is ze dan denk ik toch voor jullie
succes ermee

Hallo,
 
je kan hier in Nederland tot uiterlijk 22 weken ( volgens mij ) een abortus doen, maar denk wel eerst goed na he, want ik merk dat jij twijfel, praat er goed over met je vriend en ook je ouders, dat is toch heel belangrijk. En dat je het even weet je krijgt van uit alle kanten hulp als je jonge (alleenstaande) moeder bent, denk aan verschillende soorten uitkeringen. Ik ga nu niet zeggen wat je wel en niet moet doen, ik denk alleen dat het heel verstandig zal zijn om er goed over te praten en na te denken. Want als het eenmaal gebeurt is is het gebeurt he, dan kan je zoiets niet meer terug draaien, en het is niet even een kleine ingreep snapje?
Sterkte er mee iig en ik hoop dat jullie er samen uit zullen komen.
Groetjes een andere jonge moeder

Hee meis,
Ik ben zelf 18 jaar oud en ook zwanger.. Nu 18 weken. Bij mij was het ook niet geplant..
Mijn ouders schrokken wel even maar zijn nu al heel lang weer bijgetrokken.. Ik woon nu inmiddels samen met mijn vriend ( 25 jaar) En we zijn super blij dat we een kindje krijgen!
We zijn nu 3 jaar samen.
Ik zal als ik jou was maar heel goed nadenken.. Ik denk zelfs dat als je de echo ziet dat je het dan echt niet meer kan latne weg halen! ( had ik ook )
Als je vragen ofzo hebt dan mag je me altijd mailen ofzo.. Snap dat je het moeilijk hebt.. heb namelijk precies hetzelfde gehad.
Groetjes,
 
Wendy
 

hallo
ik was ook 17 toen ik voor het eerst zwanger was. echt het is moielijk maar zeer zeker niet onmogelijk.
er zijn tal van orgeniesasie's dioe je kunen helpen en via het consultasieburo en verloskundige kun je veel zaken goed regelen.
ook veel spullen kun je voor zeer weinig/ gratis van marktplats halen (somige dingen niet ivb met hygene) en je hebt nog minsten een antal weeken om dingen exstra goedkoop in te koopen in de aanbieding.
en als het even kan geef borstvoeding. dit is goedkooper. en erg goed voor binding met je kinje.
ik weet niet of je uit de profincie friesland komt. aders heb ik ook nog wel nieuwe en goede gebruikte spulen die je mag heben.
mvg francien

Hoi meissie,

Ik ben zelf 20 jaar en ben nu 23 weken zwanger ik kende mijn vriend nog niet zo heel lang toen ik zwanger raakte maar wij zijn er beide erg blij mee.
Natuurlijk kunnen ouders en verdere familieleden geschokt reageren... Maar ik ben ervan overtuigt waarneer jullie beide er echt achter staan en dit echt willen samen moet je het zeker houden.
Mijn familie reageerde heel erg geschokt, maar na mate ik verder kwam in de zwangerschap waren ze blij voor mij en me vriend.
Dus ik bedoel te zeggen, Misschien reageren ze nu niet zoals gewenst ... Maar dat wil niet zeggen dat ze het nooit zullen accepteren. En ze zullen uiteindelijk wel achter je staan en je steunen het is en blijft familie.
Financieel zou ik me niet teveel zorgen over maken, je kan tegenwoordig zoveel dingen goedkoop krijgen en alles in delen doen. Zodat het niet in een klap is.
Heel veel sterkte meissie!. Ik hoop dat het allemaal goed uitpakt voor jou en je vriend.

Veel liefs, Michelle uit Den-Haag

hoi heb geen ervaring zelf maar lijkt me wel als je het vertelt en weet wat je wil dna zal voor familie best schokkend zijn maar dat loopt wel los maa rin ieder geval wel gefeliciteerd het is heel onverwachts maar toch heel bijzonder laat je nog weten wat je heb gedaan zal luek zijn groetjes nonia

hey meid ik ben 16 jaar en vooR mij kwam het ook onverwachts aan maar tog heb ik er geen momemt over getwijfeld ik ben nu 25 weken en 2dagen zwanger en geniet volop van me zwangerschap en als ik jou was zou ik het maar gewoon vertellen aan je ouders misschien zullen ze wel geschokt reageren maar daarna zal het wel weer meevallen ik durfte het ook niet te vertellen aan me ouders maar uiteindelijk heb ik het tog gedaan want hoe dan ook ze zullen er tog achter komen op een dag en zoals ik net al heb gelezen als je eenmaal de echo ziet zal je er heel anders over gaan denken
en maak je geen zorgen over het aanschaffen van spullentjes en adt zsoort dingen er zijn echt genoeg organisaties die je daar bij kunnen helpen +je verloskundige kan je ook veel voor je betekennen maar ik zou er tog heel goed over nadenken sgat want echt het is niet niks he
maar ik wens je echt heel veel geluk en ik hoop dat je er uit kan komen met je vriend en je familie
groetjes mildeska

Heey meid

Ik snap best dat je er van schrikt!!!
Ik was op mn 17e ook zwanger en vond het ook rot om t tegen mn familie te zeggen,
maar ik zie dat jij twijfelt en dat je het graag houden wilt!!

Lieve meid, je moet doen wat je hartje begeert en vertel het samen  aan jullie ouders.
denk er alsjeblieft heel goed over na of je je  baby gaat houden, want als je het eenmaal weg laat halen, krijg vooral JIJ er heel veel spijt van!!  want JIJ bent diegene die het babytje draagt! 

Praat heel veel over je gevoelens.

Ik heb het gelukkig wel gehouden en ben er erg trots op dat ik mama mag zijn.

denk er heel goed over na!!!

liefs 

Hoi

Zelf was ik 18 jaar en zwanger ,veel opstakels gekent,maar inmiddels is me zoon alweer 14 jaar en een lieve slime jonge puber hahah ik ben nu dan ook alweer 33 jaar ,maar ik kan het me heugen alsof het pas is gebeurd al de opstakels,ernaa heb ik een dochter gekregen nu alweer 6 jaar en inmiddels ben ik weer heerlijk zwanger {20 wk},maar even terug te komen op het punt...hoe en de manier waar op je het gaat vertellen tegen je ouders en de zijne,het eerste indedaad zullen ze struikelen over de leeftyd,maar dat is even erna zullen ze wl door het dolle heen zijn,mijn ouders hadden het ook en erbij ik was destyd ook nog niet getrouwd.
Je komt er wel hoor!!
Vertrouw op je zelf en echt mijn zoon vind het keigaaf zo'n jonge ma te hebben,en zijn vrienden zeggen het elke x weer en de gesprekken zijn ook anders,kom jij ook wel tegen {duurt nog effe,maar is keigaaf}

Vertrouw je zelf

Hoi hoi,

Ik begrijp je reactie, wel of niet houden, denk daar heel goed over na.
Ga naar de vroedvrouw bekijk samne de echo met je vriend, en ik weet zeker dat je je kindje wilt houden.
Het vertellen aan beide ouders. Misschien een ideetje, ga naar HEMA, haal daar leuke babyslofjes, laat ze leuk inpakken en geef dit beide ouders,dan komt de rest vanzelf.
En ben niet bang voor de reactie van de zus van je vriend, die pakken het meestal heel goed op.

Succes met je beslissingen, en denk zo, HET KOMT HELEMAAL GOED, ook al zie je het nu niet zo.

OMA in spee

Hoi meis,

Ben benieuwd of je het ondertussen al verteld hebt en hoelang je nu zwanger bent...
Je kan er niks meer aan veranderen.
Je kan tot 22 weken een "medische"abortus doen, maar dat kan alleen als blijkt dat het kindje niet gezond is.
Hopelijk is alles wel goed bij jullie.

Weet je, snap wel dat je bang bent dat je er niet voor kan zorgen, maar als je er zelf heel blij mee bent en je vriend ook, zal het allemaal wel goed komen.
Met een beetje hulp van familie en vrienden komt het allemaal vast wel goed met jullie.

Als je dit nog leest, reageer even...

De toekomst komt vast goed!

Liefs Diane

 NOu hier ben ik dan..
 ik heb een echo gehad.. bleek ik 19 weken en 3 dagen te zijn..
ik heb t zien zwaaie naar me nou... 'het'  = hij.... het was een jongetje..

ik vertelde het tege me vriend dat t een jongentje was.. 
hij was heel erg geschokt want hij heeft alleen maar nichtjes dus hij wou graag een jongen..

ik heb t toch verteld en me vriend ook aan zijn ouders..

en daarbij ben k er nog agter gekoemn dat me vriend 3x vreemd was gegaan in de tijd dat ik met hem was.. 

IK WOU HET METEEN HOUDEN NA DE ECHO..

maar me vriend zei meteen.. ik erken t niet ik betaal geen alimentatie..
en ze famlie wou liever dat ik t weg liet halen omdat vriend geen werk meer had.. 
en mij moeder werd kwaad vertelde t meteen tege me oma en die zei weghalen die hap!

toen was ik zo geschokt heb ik abortus kliniek enzo gebeld is t binne diezelfde weeg nog weggehaald..

IK HEB ZOVEEL SPIJT;'(
IK HEB DIT NOOIT GEWILT:(
IK VOELDE ME GEDWONGEN...
IK KIJK NOG ELKE DAG NAAR ME FOTO VAN ME MOOIE KINDJE..

en die zus weet t nog steeds niet.. me vriendze ma heeft gesegd als je t weg laat halen hoeft ze er niks van te weten.. en ik sport elke dag met der en k kan t niet aanzien dat ik me kind heb weggehaald en sei er al zo lang mee bezig is en t maar niet lukt..

en agteraf toen ik net abortus had gehad sei de familie van hem.. je had t ook wel kunnen houden... JA BEETJE LAAT HE!!!!:'(

me moeder wou t op gegeve moment wel houden maar tog liever niet en dwong me bijna om de abortuskliniek te bellen... dus toen heb k dat maar gedaan:'(

KON IK T MAAR TRG DRAAIEN:'( IK HAAT MEZELF ZOOOOO:'(

XXX DAT ENE BEZORGDE MEISJE...

Ow meisie toch.. wat vind ik dit erg voor je.
Ik kan best begrijpen dat je je erg schuldig voelt,en veel verdriet hebt.

Eerlijk gezegt vind ik het schandalig dat je familie jou dit hebt aan kunnnen doen.
(ik zou mijn kinderen nooit dwingen tot abortis.,eerder tegen houden dat ze het juist niet doen)
Het is een leven!! JOU KINDJE  en snap best dat ze geschrokken zijn,maar dwingen tot abortis is niet goed.
Jij zit met heel veel verdriet,wat  jou familie niet  zult begrijpen en ze kunnen het niet van je af nemen.

Heel veel sterkte,

Liefs Madelief

Hej,
Dit is een wat late reactie maar ik kan niets anders zeggen dan 'ik begrijp je volkomen'
Zal je wel vaker horen, maar ik zou nu drie maanden en 3weken zwanger zijn... Ik ben 14.
Ik weet niet zeker of ik zwanger ben, heb een test gedaan  en die gaf eerst 'positief' aan en daarna negatief...
Wat moet ik doen?
Kus.

Oh ik vind het zo jammer dat je het weg hebt laten halen. Echt stom van je familie. En van je vriend ook dat hij het niet erkend.

Veel sterkte.

Ik weet het. Maar ik weet niet wat ik moet doen. Heb je ook iets om me te helpen? Of enkel commentaar? Die zal ik nog wel genoeg krijgen.

ik zal voor de zekerheid naar de dokter gaan. en eventueel wel iemand mee nemen die je kan helpen of ondersteunen

Ik ben naar de dokter geweest. Maar die verwijst me door naar de gynaecoloog... Ik heb veel kans op een buitenbaarmoederlijke zwangerschap...

heb je het al tegen je ouders gezegt?

Nee, ik durf nog niets te zeggen. Ik wil het eerst zeker weten...

Maar ik ga zo snel mogelijk naar een gynaecoloog...

Schandalig! Bij 20 weken is het kindje 26 cm en is het helemaal compleet!
Ze laten je kind letterlijk stikken!!
Deze schult zal je voor de rest van je leven met je meedragen.
Mocht je ooit weer zwanger worden, raad ik je aan psychologische hulp aan te vragen, want dit kan tot zeer nare depressies leiden.

Geloof me maar, want ik heb de hele riedel en mik mak meegemaakt (echter met 9 weken) en ben nu dus echt zwaar tegen abortus!

Een goede raad! Geloof in jezelf en niet in anderen. Een wijze levensles......

Sterkte, kind, met de verwerking van je kindje. Je kunt altijd om vergiffenis vragen
Zie hieronder een foto van een kindje van 20 weken

of ik tegen abortus ben laat ik open. in sommige gevallen kan ik het begrijpen ivm verkrachting ofzo.
maar hier in nederland mag je maar abortus laten doen tot de 12e week. daarna mag het alleen als de baby niet is goed ontwikkeld dus met medische redenen.
zelf was ik net 16 toen ik beviel van me 1e kindje. een zoon. had toen net een jaar verkering.
mijn ouders waren boos maar hebben me altijd gewaarschuwd als je aan sex doe is de kans dat je zwanger word. en dat was dus zo. ben nu 25 en heb inmiddels 3 kinderen. ben nog steeds bij de vader van alle kinderen. hebben een eigen huis en een eigen zaak dus het kan ook allemaal goed gaan. we hebben het zwaar gehad maar we hebben ons er door heen gesleept. ben snel volwassen geworden maar heb er absolut geen spijt van.

bezorgd meisje ik zou wel hulp gaan zoeken. mocht je in de toekomst misschien weer een keer zwanger worden kan dit misschien op gaan spelen.  en mocht je weer ongewenst zwanger worden sta het kindje dan af. er zijn veel mensen die er alles voor over hebben om een kindje te krijgen.

groetjes

Jemig wat een verhaal zeg!

Onthoud 1 ding, Jij bent baas in eigen buik, Jij bepaalt wat er met Jouw lichaam, Jouw leven en het leven dat in Jou groeit gebeurt. Niemand anders!

Heel erg veel sterkte met het verwerken van je verdriet en onthoud Jij bent belangrijk, zij zeker niet.

Wat een mooie/droevige verhalen allemaal...
Misschien helpt het om mijn eigen verhaal hier te plaatsen.
Zelf had ik een relatie van 6 jaar, toen ik 17 was bijna 18 raakte ik ook ongewenst zwanger...
Een heel heftige moeilijke situatie op zo'n leeftijd had wel een vriend maar woonde natuurlijk bij mijn ouders
Na iedereen het verteld te hebben ouders/broers/zus waren ze toch erg geschokt
Beetje zo'n zelfde situatie als jou vooral oudere broer wou het absoluut niet dat ik het kindje hield
Dit doet heel veel zeer & verdriet maar het blijven wel uit eindelijk mensen waarvan je  zielsveel houdt
Ook ik heb het toen uit eindelijk weg laten halen!
Nu ben ik 22 en geloof mij die ingreep vergeet je nooit, wel moet je er altijd goed over blijven praten
En denken waarom je het niet hebt gehouden...
Er zeggen hier ook moeders had het kindje afgestaan tegen je
Maar dan zal je altijd terug verlangen naar je kindje en op een latere leeftijd toch terug willen halen!
Meis ik begrijp je verhaal zo goed en er zijn TIG meiden die een abortus hebben laten doen op zo'n jongen leeftijd!
Misschien hard... maar wel waar
Nu ben ik 22 ( altijd een gedachte van kan ik nog wel zwanger worden naar zo'n ingreep )
En JA HOOR ben zwanger nu 7 weken en 3 dagen en nu helemaal GELUKKIG zelfs de FAMILIE!!!
Ik denk dat je gewoon moet weten wanneer je er klaar voor bent :)
Alle aanstaande moeders gefeliciteerd!!!
En moeders die een zware tijd hebben meegemaakt steken we allemaal een kaarsje voor aan!!!

Hoi
Ik heb ook een abortus gehad toen ik 31 was. Had 4 weken een relatie en was 4weken zwanger, eerste keer gelijk raak door de pil heen. Heb er goed over nagedacht en in de situatie waar ik toen inzat heb ik besloten om het weg te laten halen mijn vriend heeft me bij alles bijgestaan wat erg fijn was.
Ben nu 34 jaar gelukkig getrouwd met hem en 23.5 week zwanger.
Hij heeft altijd gezegt onze tijd komt nog en hij had gelijk.
Ondanks alles vraag ik me wel eens af hoe het geweest zou zijn.
Weet in iedergeval nu dat we er klaar voor zijn en dat we de kleine een stabiele en liefdevol leven kunnen bieden.

Groetjes Daan.

Kindje houden en tja je fam....Dat kan er dan ook wel bij toch..Als ik dan andere vrouwen zie die dan niet zwanger kunne raken...Ik heb ook zo iets gehad niet egt in de planning maar ja wat doe je...N kind weg doen zou i kzelf nooit doen.Ben zelf een adoptiekind.Iedereen kan toch voor n kindje zorgen. Zorgen dat je dak boven je hofd hebt enz....

Succes ermee hoop egt dat je het kind houdt. weet zelf hoe shit het is om je ouders niet meer te kunnen vinden. Zie dat maar een plaatsje te geven is ook niet altijd even makkelijk

Sorry voor het late ingrijpen. Wegen vakantie heb ik geen zicht gehad op het forum. Ik heb zojuist een aantal berichten verwijderd. Danielle, bedankt voor het doorgeven.

Groetjes

stomme hoer.

Ze laten je kind letterlijk stikken!!
Deze schult zal je voor de rest van je leven met je meedragen.
(StandoutEssay.com)