Niemand met wie ik echt kan praten over mijn zwangerschap..!!!

Moeders..!!!

Jaaaa, er veranderd zoveel, was echt een feestbeest, ben 30 jaar, heb 15 jaar lang geblowd, gedaan waar ik zin in had, at niet echt gezond, alles wat gedaan wat god verboden had, lat relatie van 6 jaar, hij wil niet trouwen geen kinderen, ik allemaal wel, wilde het allemaal opgeven om bij hem te blijven...

Ben overal mee gestopt hoor zins ik het weet, (19 weken zwanger) sommige dingen vind ik helemaal niet moeilijk en sommige dingen wel, mijn omgeving blijft natuurlijk lekker doorgaan met wat ze altijd al deden, maar ik wil dat niet meer, heb nu een ander leven, sta ook anders in het leven, ben met sommige dingen zelfs anti..!!
En snap wel dat mijn vrienden of vriendinnen niet hoeven te veranderen, maar het is wel moeilijk, zitten echt niet op zwangere verhalen te wachten, hoe ik me voel, wat ik denk, waar ik moeite mee heb.. Ben trots op mezelf, echt..

Heb veel keuzes moeten maken, zie sommige (goede) vrienden niet meer, daar word altijd drugs gebruikt, had ik voorheen al moeite mee, maar nu wil ik er niks meer mee te maken hebben, echt niet... Ben 2 beste vriendinnen kwijt, mijn vader is vorig jaar overleden, mijn broertje is alcoholist net als mijn vader, zijn moeilijke dingen, best eenzaam soms, mijn vriend gebruikt ook, met mate, hij wilde er eerst niks mee te maken hebben, hij heeft nooit kinderen gewild, maar is ondertussen wel bijgedraaid, nog steeds dubbel, soms het gevoel dat ik zijn leven afpak en verziek, hij is net zins een jaar internationaal chauffeur, zijn droom.. Hij is nogal een druktemaker, dus vind het ook moeilijk om weg te zijn, zo vaak, zolang.. En hij blowt wel nog en gebruikt af en toe...

Ik vind het moeilijk, heb geen zwangere vriendinnen, wil graag dingen delen, maar mijn omgeving snapt het niet zo goed, weet niet hoe ze ermee om moeten gaan, wat ik wel snap, maar tis soms niet zo leuk, gevoel dat ik alles alleen moet doen en ervaren...

Hoop weer wat feedback en gezellige gesprekken met 1 van jullie te kunnen voeren.. Morgen heb ik me 20 weken echo, mijn vriend gaat voor het eerst mee, heel fijn, ziet ie het voor het eerst, hoort het, denk wel dat ie het helemaal te gek vind, speciaal, beseft opeens dat ie toch echt pappie word, maar ben ook bang, dalijk heeft ie een hazelip of weet ik het, normale zorgen hoor, maar ja zou gewoon graag vanalles delen met iemand..!!!

Wie bied zich aan, hahahah, grapje...

Bedankt voor het luisteren/ lezen, en tot snel..

KUS