misselijkheid

Hoi Tommy,



ik ben ook dag en nacht ziek. Kan soms niet wachten tot de dag is afgelopen en ik weer in slaap ben gevallen. Ik zit nu in de 10e week en hoop dat het snel over is. Vanaf de 12e week moet het een btje over zijn, maar ik hoor ook horrorverhalen van vrouwen die 30 weken misselijk zijn geweest.. 

Ik ben ook afgevallen, maar daar maak ik me geen zorgen over.



Het is helemaal niet leuk en ik kan me hierdoor niet verheugen op een babietje.. Het enige wat ik wil is me weer lekker voelen. Ik kan niet eens naar mijn werk. 

Hoe ver ben jij nu?



Succes,

Claartje

Ik was alle keren enorm misselijk en ziek tijdens mijn zwangerschappen! Het begon met 6 weken en werd minder met een week of 15. De misselijkheid was erger als ik moe was. Ook als mijn bloedsuiker daalde werd het erger, dus ik moest op tijd eten. 

Slapen overdag kan depressieve klachten uitlokken. Dat je iets angstiger bent in je zwangerschap is normaal. Veel vrouwen hebben daar last van. Laat die angst een beetje over je heen komen. Je mag net als vrolijk, verdrietig, blij zijn, toch ook wel eens even angstig zijn?



Wat bij mij hielp tegen misselijkheid:

salmiakdrop, cola, gember, tomaat , appel

goed rusten

kleine beetjes eten

liggend ontbijten



Sterkte!

Hallo,

Hier nog iemand met dezelfde klachten. Ik ben zwanger van mijn derde kindje (10w3d) en ik heb het nog nooit zo erg gehad als nu. Bij de vorige twee zwangerschappen ben ik misselijk gebleven tot aan de 16e week. Ik kan me niet herinneren dat hetzo erg was, ik wil nu alleen nog maar in bed liggen. Ben nu wel aan het werken, maar hou het slechts een halve dag vol. Ik voel me ook ellendig, maar weet dat het over gaat en dat er straks een betere tijd komt. Het enige wat je kunt doen is jezelf eraan over geven. Dus niet ertegen vechten of boos worden, dat werkt averechts. Laat indien mogelijk jezelf zoveel mogelijk verwennen en verzorgen. Moet niet teveel van jezelf. Sterkte dames, we komen er wel!



liefs,

Cato

Haihai,

Tommy ik heb precies hetzelfde gehad, nog net geen paniekaanvallen. Rond 9,5 week begon ik over te geven, daarvoor was ik de hele dag misselijk. Het enige wat ik kan zeggen is, geef je eraan over. Ik begon me emotioneel beter te voelen toen ik gewoon overgaf en het niet meer probeerde tegen te houden. Het is toch een reactie van je lichaam die er bij sommigen gewoon bij hoort. De misselijkheid duurt dan ook niet meer de hele dag door, als je maar steeds op tijd weer eet. Het werd bij mij toen ik de tiende week door was echt minder, geloof er ook een beetje in. Ik zit nu op 11,5 week en sinds vorige week gaat het echt weer een beetje bergopwaarts. Ik werk helemaal niet nu, (heb geen werk) en heel eerlijk gezegd vind ik dat even helemaal niet erg. Genoeg rust (ik slaap de klok rond) helpt ook tegen misselijkheid en tegen vermoeidheid. Dan hoef je overdag niet of minder te slapen.

O ja, en luister naar je lichaam. Ik kon me op het ergste moment alleen nog op appels, krabsalade, groene thee en brood goed voelen, nu eet ik weer heel veel magere zuivel. Wat je lust, is voor iedereen weer anders. Eraan toegeven helpt om je weer wat beter te gaan voelen en vraag iemand om boodschappen voor je te doen. Ik werd zooo ziek in de supermarkt, ik laat dat nu doen en het is wel erg fijn, ook al moest ik me over m'n trots heen zetten. (ik woon nog alleen)

Keep up positieve gedachten en even iets leuks doen! Geef er gewoon aan toe en het wordt echt weer beter!

Liefs, Karin

Ik ben nu 11 weken zwanger en ik voel me lusteloos, saai en ben zo vreselijk moe en misselijk! Ik kan ook niet werken en dat vind ik heel frustrerend. Alles moet heel rustig aan. Van de dokter heb ik zetpillen van Emesafene, maar of dit nou echt helpt? Ik heb via internet ook seabelt bandjes gekocht, dat is tegen wagenziekte en misselijkheid, ik moet zeggen in de auto werkt het redelijk. Ik moet trouwens wel zelf autorijden (al mag dat eigenlijk niet vanwege de zetpillen), maar als ik op de passagiersstoel zit word ik helemaal misselijk en duizelig. Ik ga dus alleen wanneer ik echt ergens naar toe moet.

Ik hoop dat de misselijkheid snel over gaat, want blij kan ik mij nu niet voelen.

x

Vandaag 17 weken. 

De misselijkheid is geleidelijk afgenomen. Geuren van koffie, wijn ea dingen zijn 'minder' erg en ook begin ik weer meer energie te krijgen. 

Ik ben niet vergeten hoe verschrikkelijk ik me heb gevoeld. En hoe de tijd daardoor stilstond.

Maar zoals men al zei, het wordt beter. 



x Claartje

Hallo Tommy,



Ik ben in het begin van mijn zwangerschap ook ontzettend misselijk geweest. En inderdaad, zoals Karin ook al zei, probeer je gewoon aan het overgeven over te geven. Ik probeerde het eerst ook binnen te houden door te ontspannen als ik het aan voelde komen. Maar het voelde zoveel beter toen het er gewoon eens een keer uit kwam. Dan kon ik er bij wijze van spreken weer een paar uur goed tegenaan. Terwijl anders het misselijke gevoel om het kwartier wel weer terug kwam. Wat ook hielp was 'smorgens nog vóór het opstaan (dus 'savonds al klaar leggen) even een liga oid eten met een groot glas water. Daarna nog even rustig 10 minuutjes blijven liggen, en dán pas opstaan. En inderdaad, overdag werd ik ook misselijk. Dan gewoon even gaan zitten (als je werk dit tenminste toelaat) en even wat drinken en een klein beetje eten.



Bij mij stopte de misselijkheid rond de 12e week gelukkig. Ik ben nu 17 weken, en heb gelukkig nergens meer last van.



Succes, en geloof mij, die misselijkheid gaat écht wel weer over!

Hoi
Ik ben vanaf week 6 tot zeker week 14 strond misselijk geweest zwak ziek ellendig dacht dat er geen einde aan zou komen.
Heb op bepaalde momenten liggen huilen(van oververmoeidheid) ik doe dit nooit nooit meer.
Na week 14 nergens geen last meer van ben nu 29 weken en voel me geweldig, s'middag even een tukkie maar verder niks aan de hand ( wel in een wat rustiger tempo) maar werk nog gewoon 4 dagen in de week.
Dacht toen dat er geen einde aan zou komen kan me nu nog maar de helft van herinneren (gelukkig maar).

Groetjes Danielle

Ik ben nu 14 weken zwanger en nog steeds elke ochtend misselijk! BAH!Al bijna 9 weken elke ochtend boven de pot hangen, het is niet leuk meer!! Ze zeggen dat het over gaat, gelukkig heb ik nu wel weer trek in eten!! Maar de misselijkheid is helaas nog steeds niet over.  Verder heb ik helaas erg last van mijn darmen!!!! Soms 4 dagen niet naar het toilet kunnen! En daar word ik ook erg misselijk van. Je hebt zo'n vol gevoel. Al wel wat middeltje van de dokter gehad maar niets helpt!! Iemand tips?

Lieve dames, dit is mijn derde zwangerschap. Voor de derde keer ben ik zeer misselijk van week 6 tot week 16. Geloof me dat wanneer het weer beter gaat dat je jezelf weinig tot niets meer kunt herinneren! Ik hoop dat dit een troost is voor  jullie. Ik zit nu zelf in week 12 en ik weet dat ik nog een maand moet volhouden. De eerste zwangerschap was ik 10 kg afgevallen, ik was een zwak poppetje en hield niets meer binnen. zelfs twee weken in ZH gelegen. Ik voelde me down en maakte me niet meer op, zelf de damp van douchen of strijken deed me al overgeven. Nu ik in mijn 3e zwangerschap zit ben ik weer 8 kg afgevallen, van de intense misselijkheid/ beroerdheid. Maar ik kan wel zeggen dat het geestelijk beter gaat dan voorheen. Dat komt omdat ik mezelf dit keer  verplicht goed verzorg, ik maak mezelf elke dag op, en draag leuke kleding hoe ziek ik ook ben. Elke dag maak ik me zorgen om wat ik de volgende dag weer moet eten, ik zit steeds in een andere fase m.b.t. wat ik lekker vind. Hoe ziek ik ook ben ik zorg dat ik elke ochtend werk en de oudste twee naar school breng. Daarna kom ik thuis en halen we wat afhaal eten of mama kookt. Mijn man doet het huishouden en dat helpt enorm. Hoe rommeliger je huis is hoe zieker je jezelf voelt. Probeer bruin brood te eten, het liefst vers van de bakker, met een salade dat blijft vaak goed zitten in de loop van de ochtend. Probeer eens een andere supermarkt op te zoeken die net verbouwd is, meestal ruiken die niet zo sterk als eeuwenoude supermarkten.  Ik leef met iedereen mee en ik hoop dat er misschien wat tips in mijn berichtje staan waar je wat aan hebt. Het is frustrerend om te horen dat andere vrouwen niet tot weinig misselijk zijn. Succes en als je later meerdere kinderen wilt dan wens ik je nog meer succes!  

Ik ben nu 14 weken en 2 dagen maar al vanaf 5,5 week ontzettend misselijk en vrijwel elke dag overgeven. 's Ochtends is het bij mij het minste en in de loop van de dag wordt het steeds erger. 's Avonds meestal aan het overgeven. Het duurt nu al bijna 9 weken en ik ben het zo zat. Iedereen zegt dat het na 12/13 weken minder wordt, maar bij mij dus niet... Nu leef ik maar weer toe naar de 17 weken. Als het dan nog niet over is volgens de verloskundige, zal ik het de hele zwangerschap wel hebben... nou dat hoop ik dus niet! Maar we weten waar we het voor doen, alleen ik kan er zo helemaal niet van genieten, alles draait om de misselijkheid! 

Hoi,

Ik heb gehoord dat de zwangerschaps lolly goed helpen tegen de misselijkheid.
Misschien is dat wat voor je.

Gr

Ik ben pas 6 weken zwanger en nu al zo misselijk. Ook het overgeven is al begonnen. Ik kan nu al niet meer normaal functioneren. Ik raak lichtelijk in paniek bij het idee dat dit nog 6 tot 10 weken (of langer!) gaat duren. Meiden, hoe houden jullie het vol?! Ik begrijp natuurlijk dat je geen keuze hebt en je er aan over moet geven. Het is immers voor een goed doel, maar wat een ellende! En dan de reacties van anderen: nou meid, het is toch een goed teken! Grrr. Sorry voor mijn geklaag, maar ik moest het even kwijt.

Ik snap je helemaal!!!
Het is voor een goed doel, dat zeker. Dat zeg ik ook steeds tegen mezelf.
En je merkt dat je zwanger bent, ja dat klopt, maar niet op een prettige manier!
Het is vast goed bedoelt van anderen. Je kunt onzeker zijn doordat je niets voelt, en dan LIJKT het misschien beter om ziek/zwak/misselijk te zijn zodat je het wel zeker weet.
Dat dit niet het geval is, weet je alleen als je het zelf meemaakt!

Ik vind er op het moment ook nog erg weinig aan, en dan druk ik me vrij licht uit!
Ik denk wel zelf steeds, het is voor een goed doel. En dat probeer ik mezelf maar voor te houden.
Niet dat het veel helpt, maar het is het enige lichtpuntje dat ik kan bedenken dus daar houd ik me maar aan vast.
En dag duurt zo ontzettend lang, en helemaal als de nachten ook zo doorgaan.......

Hi Iris,

Ik heb me maar even aangemeld hier, want ik ben bang dat ik misschien nog wel vaker troost moet zoeken ;-)
Hoewel ik het niemand anders gun, ben ik toch blij te lezen dat ik niet de enige ben. Gedeelde smart is halve smart. Het is ook fijn dat mensen begrijpen wat je voelt. Het klopt helemaal als je zegt dat je het echt zelf moet meemaken, om het te kunnen begrijpen. Ik heb het in het verleden misschien ook wel onderschat als andere vrouwen deze klachten hadden.

Wel grappig trouwens te lezen dat jouw situatie ongeveer gelijk is als die van mij. Ook (bijna) een jaar bezig geweest om zwanger te worden en uiteindelijk ook een huwelijksbaby. Niet de huwelijksnacht, maar de huwelijksreis!

Laten we hopen dat we hier over een aantal weken samen om kunnen lachen!

Hoi Claire,

Het gaat sinds gisteren iets vooruit. Maar ik juich niet te hard, dat was een week of 2 geleden ook, voor 2 dagen... Maargoed, alles pik ik mee! Voor ik het weet is het weer over en baal ik weer als een stekker!
Dinsdag naar de vk, dan horen we meer. Is het echt allemaal goed en zo. En ben ik inderdaad zo ver als ik denk? Het moet haast wel, maargoed, je hoort soms dat vrouwen ineens een week meer of minder zwanger zijn. Ben toch stiekem benieuwd.

Volgens mij moet het de huwelijksnacht zijn geweest, anders 3 dagen later op de 1e dag van onze huwelijksreis.
Misschien dat de vk meer kan vertellen of zo, of wat zij hierover denkt. We wachten af!

Ben jij al weggeweest voor een echo? Hoe ver ben je denk je?

Hallo allemaal,



Ik zal me eens aansluiten bij alle leuke huwelijksemomenten. Wij verwachten ons eerste kindje ongeveer op onze 1e jubileum van de trouwdag.

Vervelend dat we allemaal in hetzelfde schuitje zitten, maar wel fijn om het te kunnen delen!



Hoe was je echo vandaag? Ik ben erg benieuwd. Misschien als je je kindje ziet, dat het allemaal wat beter vol te houden is???



Als iemand nog goede tips tegen de misselijkheid heeft hoor ik ze graag! Ik vind het knap dat sommigen het nog voor de buitenwereld verborgen kunnen houden. Zelf heb ik sinds sept. pfeiffer en heb daar ook nog flink last van (al weet ik nu niet meer wat bij de pfeiffer of de zwangerschap hoort), maar dat is voor mij wel een mooie dekmantel. Ik moet er niet aan denken als ik nu gewoon zou moeten werken...



Groeten, J



P.s. Heel veel sterkte natuurlijk allemaal!

Hallo!

Ik heb net bij 'hoe voel je je vandaag' wat gezet over gisteren bij de eerste afspraak bij de vk, en dus ook de echo.
Nu even kort; alles was goed!!!  Je kunt daar wat meer lezen eventueel als je het leuk vindt.

Tips tegen de misselijkheid heb ik niet echt eigenlijk....... sommigen zeggen iets wel of juist niet eten... maar ik heb weinig geprobeerd hiertegen en zo. Gewoon eten wanneer het moet, de hoeveelheid ongeveer die ik voorheen ook at, en verder niets. Ik was soms zo misseljk dat ik echt geen zin had om bijvoobeeld cola te gaan drinken (wat ik ergens las dat zou kunnen helpen) omdat ik het normaal ook niet lust... dus als je misselijk bent...
Maar ik zou zeggen; doe wat voor jezelf goed voelt! Probeer eventueel wat dingetjes maar blijf vooral rustig als je misselijk bent, OF ga juist even wat doen om afgeleid te worden. Dat helpt bij mij juist!

Ik werk nog gewoon 5 dagen...... juf van groep 6. Is allemaal erg vermoeiend, vooral einde schooljaar met Sint en Kerst, en we hebben net de rapporten gehad en zo. Maargoed.... ik werk en slaap, en dan valt het voor de buitenwereld niet zo op.
Sinds afgelopen vrijdag gaat het iets beter... hopen dat dit zo blijft. Anders had ik nu al op bed gelegen namelijk... nu trek ik het wel een uurtje langer. Toch erg fijn, vooral als je pas rond 18.30 uur klaar bent (thuis van werk, eten op, vaat opgeruimd) ...

hallo allemaal,



Ook ik ben de hele dag misselijk en vaak overgeven. Na het eten ga ik altijd even liggen, zolang ik lig gaat het nog maar als ik omhoog kom is het mis. Wat ik overgeef is gal en zuur. Ik ben gisteren begonnen met de vloeibare gaviscon en dat helpt wel, ik voel me nog wel wat misselijk maar heb niet over gegeven. Licht verteerbare voeding gaat ook beter dan de zwaardere te verteren voeding. Ik eet nu voor het slapengaan en 's ochtend een bord pyama papje voor baby's dat is licht verteerbaar en best lekker en er zitten veel goede voedingsmiddelen in. Dus ook nog gezond denk ik. Verder  ben ik ook erg moe en dan ben je inderdaad wel eens niet zo blij als dat je zou verwachten maar als er even een goed moment is is die blijdschap er gelukkig wel.

Heel veel succes iedereen.



Groetjes Nelly