Je kan niet zwart of wit zeggen dat het goed of fout is om aan geslachtsbepaling te doen.
Ikzelf vind dat je erg moet uitkijken dat dit soort dingen niet doorslaan, als in verschillende genetische dingen van te voren bepalen. Straks kom je bij de dokter en kun je op een lijstje invullen welke kenmerken het kindje van papa moet erven en welke van mama en ojee wat zou dat eens flink tegen kunnen vallen, maar
In enkele situaties is hier toch wel wat voor te zeggen.
Zoiezo wanneer een bepaald geslacht een erfelijke ziekte mee kan geven, die het andere geslacht niet kan erfen. Dit is volgens mij momenteel ook de enige wettelijke regeling die toestaat dat je een geslachtsbepaling mag doen.
Wat ik moeilijker vind, is om te kijken hoe dit zit als iemand inderdaad al meerdere jongens of juist meerdere meisjes heeft en een groot verlangen heeft naar een kindje van een ander geslacht. Mijn verstand zegt dat dit niet mag, maar mijn hart begrijpt dat het heel pijnlijk en moeilijk kan zijn. Dit is ook een vorm van verdriet en ik vind het een beetje kort door de bocht om te zeggen dat je blij moet zijn met een aantal gezonde kinderen. Tuurlijk ben je blij met die kinderen, maar dat neemt niet weg dat je wel verdriet van een ander gemis kan hebben.
Je zou maar net als ik drie zoontjes hebben, en zo enorm verlangen naar een dochter. Een verlangen dat je niet kunt uitschakelen, maar bij elk bericht dat er iemand een dochtertje heeft in huilen uitbarsten. Ookal heb ik drie kerngezonde jongens en weet ik dat ik tevreden moet zijn want sommige mensen kunnen geen kinderen krijgen of hebben een gehandicapt kind......blablabla. Dat weet ik nu ondertussen allemaal wel......maar dat intense verlangen naar een dochter kan ik gewoon niet met mijn verstand uitschakelen.....
na vier zoontjes knaagt het héél erg om nog maar eens te proberen voor een vijfde. Alleen, 2x een tweeling met kans om opnieuw er twee te krijgen, ... Elke dag opnieuw verlang ik naar een kleine meid, wat ik samen zou kunnen doen. We zijn bezig met adoptie maar ook daar mag je geen keuze hebben en is de wachttijd enorm.
Ik berijp je volkomen!!!
Ik wil je een hart onder de riem steken en je laten weten dat ik je gevoelens heel goed begrijp.
Natuurlijk mag je blij zijn met 3 gezonde jongens maar dat wil nog niet zeggen dat je je gevoel kan uitschakelen.
Mensen die geen kinderen kunnen krijgen moet je hier maar niet mee belasten voor hun is dit natuurlijk vreselijk om te horen. Maar gelukkig je bent echt niet de enige.
Ik heb 2 gezonde jongens en ben heel erg blij met ze maar toch overweeg ik een derde en dan puur en alleen omdat ik toch zo graag ook een meisje zou willen. En met ons zijn er best veel kennissen en vriendinnen die daar net zo over denken, als je er heel voorzichtig over begint.
Je hoeft je niet te schamen (dat had ik heel sterk).
Ik hoop voor je dat de natuur haar werk doet en dat het alsnog lukt.
Je zou maar net als ik drie zoontjes hebben, en zo enorm verlangen naar een dochter. Een verlangen dat je niet kunt uitschakelen, maar bij elk bericht dat er iemand een dochtertje heeft in huilen uitbarsten. Ookal heb ik drie kerngezonde jongens en weet ik dat ik tevreden moet zijn want sommige mensen kunnen geen kinderen krijgen of hebben een gehandicapt kind......blablabla. Dat weet ik nu ondertussen allemaal wel......maar dat intense verlangen naar een dochter kan ik gewoon niet met mijn verstand uitschakelen.....
Je zou maar net als ik drie zoontjes hebben, en zo enorm verlangen naar een dochter. Een verlangen dat je niet kunt uitschakelen, maar bij elk bericht dat er iemand een dochtertje heeft in huilen uitbarsten. Ookal heb ik drie kerngezonde jongens en weet ik dat ik tevreden moet zijn want sommige mensen kunnen geen kinderen krijgen of hebben een gehandicapt kind......blablabla. Dat weet ik nu ondertussen allemaal wel......maar dat intense verlangen naar een dochter kan ik gewoon niet met mijn verstand uitschakelen.....
Als dit gaat over het manipulatief beïnvloeden van het geslacht, dan ben ik daar tegen. Dat vind ik iets onnatuurlijks. Is dit mogelijk dan?
Maar als dit gaat over het alleen bekijken of het een jongen of meisje is, dan ben ik daar weer voor.
Ieder moet voor zich kunnen bepalen of ze willen weten wat het wordt.
over het agemeen vind ik dat je maar gewoon moet afwachten. Dat hele gedoe van ik wil een jongetje dateert nog uit de tijd dat mannelijke erfgenamen zo ontzéttend belangrijk waren.
Wat doet het er toe? elk geslacht heeft zijn leuke kanten.
Enige uitzondering vind ik inderdaad als het bekend is dat een bepaalde sexe verhoogde kans op erfelijke afwijkingen heeft.
wij hebben het wel op advies van de doktoren gedaan ivm verhoode riscos in het wtx gen van de vrouw om in een vroeg stadium te kunnen vaststellen of alles goed zal gaan anders bereng je moeder en kind zowiezo in gevaar
Je kan niet zwart of wit zeggen dat het goed of fout is om aan geslachtsbepaling te doen.
Ikzelf vind dat je erg moet uitkijken dat dit soort dingen niet doorslaan, als in verschillende genetische dingen van te voren bepalen. Straks kom je bij de dokter en kun je op een lijstje invullen welke kenmerken het kindje van papa moet erven en welke van mama en ojee wat zou dat eens flink tegen kunnen vallen, maar
In enkele situaties is hier toch wel wat voor te zeggen.
Zoiezo wanneer een bepaald geslacht een erfelijke ziekte mee kan geven, die het andere geslacht niet kan erfen. Dit is volgens mij momenteel ook de enige wettelijke regeling die toestaat dat je een geslachtsbepaling mag doen.
Wat ik moeilijker vind, is om te kijken hoe dit zit als iemand inderdaad al meerdere jongens of juist meerdere meisjes heeft en een groot verlangen heeft naar een kindje van een ander geslacht. Mijn verstand zegt dat dit niet mag, maar mijn hart begrijpt dat het heel pijnlijk en moeilijk kan zijn. Dit is ook een vorm van verdriet en ik vind het een beetje kort door de bocht om te zeggen dat je blij moet zijn met een aantal gezonde kinderen. Tuurlijk ben je blij met die kinderen, maar dat neemt niet weg dat je wel verdriet van een ander gemis kan hebben.
Je zou maar net als ik drie zoontjes hebben, en zo enorm verlangen naar een dochter. Een verlangen dat je niet kunt uitschakelen, maar bij elk bericht dat er iemand een dochtertje heeft in huilen uitbarsten. Ookal heb ik drie kerngezonde jongens en weet ik dat ik tevreden moet zijn want sommige mensen kunnen geen kinderen krijgen of hebben een gehandicapt kind......blablabla. Dat weet ik nu ondertussen allemaal wel......maar dat intense verlangen naar een dochter kan ik gewoon niet met mijn verstand uitschakelen.....
na vier zoontjes knaagt het héél erg om nog maar eens te proberen voor een vijfde. Alleen, 2x een tweeling met kans om opnieuw er twee te krijgen, ... Elke dag opnieuw verlang ik naar een kleine meid, wat ik samen zou kunnen doen. We zijn bezig met adoptie maar ook daar mag je geen keuze hebben en is de wachttijd enorm.
Ik berijp je volkomen!!!
Ik wil je een hart onder de riem steken en je laten weten dat ik je gevoelens heel goed begrijp.
Natuurlijk mag je blij zijn met 3 gezonde jongens maar dat wil nog niet zeggen dat je je gevoel kan uitschakelen.
Mensen die geen kinderen kunnen krijgen moet je hier maar niet mee belasten voor hun is dit natuurlijk vreselijk om te horen. Maar gelukkig je bent echt niet de enige.
Ik heb 2 gezonde jongens en ben heel erg blij met ze maar toch overweeg ik een derde en dan puur en alleen omdat ik toch zo graag ook een meisje zou willen. En met ons zijn er best veel kennissen en vriendinnen die daar net zo over denken, als je er heel voorzichtig over begint.
Je hoeft je niet te schamen (dat had ik heel sterk).
Ik hoop voor je dat de natuur haar werk doet en dat het alsnog lukt.
Je zou maar net als ik drie zoontjes hebben, en zo enorm verlangen naar een dochter. Een verlangen dat je niet kunt uitschakelen, maar bij elk bericht dat er iemand een dochtertje heeft in huilen uitbarsten. Ookal heb ik drie kerngezonde jongens en weet ik dat ik tevreden moet zijn want sommige mensen kunnen geen kinderen krijgen of hebben een gehandicapt kind......blablabla. Dat weet ik nu ondertussen allemaal wel......maar dat intense verlangen naar een dochter kan ik gewoon niet met mijn verstand uitschakelen.....
Je zou maar net als ik drie zoontjes hebben, en zo enorm verlangen naar een dochter. Een verlangen dat je niet kunt uitschakelen, maar bij elk bericht dat er iemand een dochtertje heeft in huilen uitbarsten. Ookal heb ik drie kerngezonde jongens en weet ik dat ik tevreden moet zijn want sommige mensen kunnen geen kinderen krijgen of hebben een gehandicapt kind......blablabla. Dat weet ik nu ondertussen allemaal wel......maar dat intense verlangen naar een dochter kan ik gewoon niet met mijn verstand uitschakelen.....
Als dit gaat over het manipulatief beïnvloeden van het geslacht, dan ben ik daar tegen. Dat vind ik iets onnatuurlijks. Is dit mogelijk dan?
Maar als dit gaat over het alleen bekijken of het een jongen of meisje is, dan ben ik daar weer voor.
Ieder moet voor zich kunnen bepalen of ze willen weten wat het wordt.
over het agemeen vind ik dat je maar gewoon moet afwachten. Dat hele gedoe van ik wil een jongetje dateert nog uit de tijd dat mannelijke erfgenamen zo ontzéttend belangrijk waren.
Wat doet het er toe? elk geslacht heeft zijn leuke kanten.
Enige uitzondering vind ik inderdaad als het bekend is dat een bepaalde sexe verhoogde kans op erfelijke afwijkingen heeft.
Ik kan me voorstellen dat je het wel doet als een jongen/meisje specifiek kans heeft op erfelijke ziekte.
wij hebben het wel op advies van de doktoren gedaan ivm verhoode riscos in het wtx gen van de vrouw om in een vroeg stadium te kunnen vaststellen of alles goed zal gaan anders bereng je moeder en kind zowiezo in gevaar
gr van hele blijde ouders
We zouden het graag weten, het is gwn fijn om het kindje zo vroeg mogelijk al bij de naam te kunnen noemen :)