foute opmerking!!!

och jeetje meid wat lijkt me dat vreselijk!!!
maar je schoonmoeder zit er dus niet echt op de wachten wat ik hier zo uit kan halen?
jeetje.... weetje al wanneer je het wel gaat vertellen?

Jeetje wat een lompe opmerking zeg, ik zou helemaal niet weten wat ik daarmee moet.
Mijn schoonmoeder had mijn vriend appart genomen vorig jaar en even fijntjes gemeld dat ze geen oma wilde worden want ze wilde geen kleinkind die de hele dag naar de opvang moest dat was zielig!
Mijn zoontje ging toen elke dag naar de creshe en dat was zielig volgens haar want een kind hoort lekker bij zn moeder te zijn tot hij 4 is.  Das allemaal leuk en aardig natuurlijk als je je dat kunt veroorloven maar er moet ook brood op de plank! Ze reageerde in eerste instantie ook helemaal niet blij toen ze hoorde dat ik zwanger was, maar ze is gelukkig wel bijgedraaid nu.
Snap dat nooit zo goed, hebben die mensen zelf niet door dat zo'n opmerking ontzettend lomp en kwetsend is?!

juk wat een opmerking zeg!  Zou haar dus lekker niets vertellen, ze komt er via via dan maar achter, misschien dat ze dan inziet hoe lomp haar reactie was...
bah echt niet normaal... Annabel, mijn moeder reageert hetzelfde, zit ook steeds te zeiken hoe zielig het is dat Remco nu naar de creche moet enz enz, maar zoals je zegt, er moet brood op de plank! Vind het zelf ook niets maar het kan nou eenmaal niet anders he?
Ze kan me zo helemaal aan het twijfelen brengen en dan ga ik me zo'n slechte moeder voelen... maar tezelfde tijd heeft zij ons leven lang gezeurd hoe zij is "gestopt met werken voor de kinderen, en hoe dat de grootste fout is geweest die ze ooit gemaakt heeft want niemand was ooit dankbaar voor alles wat ze doet", met "buitenshuis werken wordt je door je baas gewaardeerd, thuis niet" bla bla bla...alsof je tegenwoordig op je werk gewaardeerd wordt...
ze heeft trouwens maar 2 jaar in haar leven gewerkt, en ze had een baan bij de makro met een baas die (een beetje TE) weg van haar was, dus ze kon doen en laten wat ze wilde...
Dus tis nooit goed he?

Maar sascha, die schoonmama zou van mij niets te horen krijgen, dat ze het maar via via hoort... Ik zou zelf ieder ander persoonlijk op een leuke manier op de hoogte brengen, en haar lekker laten... Als ze dan vraagt waarom, kun je haar lekker zeggen dat je haar "die ellende wilde besparen"!

jeetje, zoiets zeg je toch niet...
wat nou als je wel heel graag zwanger wilt worden, en het lukt niet.. en zij maakt zo'n opmerking pff..
eigenlijk het omgekeerde van wat wij nu hebben hier,..
iedereen vraagt; nu ben je zeker ook zwanger? (we zijn 18juli getrouwd!)
we zijn al een tijdje bezig, en het wil nog niet lukken...
best frustrerend als mensen dan vragen of je ook al zwanger bent ofzo..

X

Jeetje sacha
Even een vraagje, is dit jullie tweede kindje?
Want als ik je verhaal goed begrijp ben je nu dus zo'n 7 weken zwanger
Maar bij je profielfoto staat ook een foto van een baby-tje.

Ik had je reactie gezien in de forum meeting topic en door je foto ging ik ervan uit dat je net mama was geworden, nu bekijk ik de rest van het forum (meestal kijk ik alleen het tabje bevallen) en zie ik deze topic.
Ik ben nou eenmaal heel nieuwsgierig, sorry

Wat betreft die opmerking, ik kan me voorstellen dat je boos bent en teleurgesteld, maar heeft je schoonmoeder een reden om zo te reageren? (speelt er iets of heeft er iets gespeeld met andere zwangerschappen)

hoi wennie

ik ben inderdaad nu 7 weken zwanger van onze nummer 3 de foto die je ziet is ons zoontje toen hij net geboren was hij heeft ook nog een grote zus.



of het een reden heeft wat ze heeft gezegt blijf ik me de laatste dagen ook afvragen! alleen vind ik geen enkel aanknopingspunt! ze hoef niet op te passen, financieel hoeven we ons geen zorgen te maken en mijn vorige zwangerschappen verliepen allemaal super bij me dochter heb ik op donderdag tot 9 uur savonds gewerkt en ze is de volgende dag om kwart voor 9 smorgens geboren en me zoontje is gehaald omdat hij niet meer wou bewegen maar verder ook geen rare dingen.

dit weekend gaan we bij ze op bezoek en gaan we wel vragen waar die opmerking vandaan kom soms denk ik dat ze eigelijk niet eens door had wat ze zei maar ja dat weet ik pas als ik het haar gevraagt heb!



maar je nieuwsgierigheid maakt niet uit hoor vind het wel grappig dat je op een soort anonieme manier toch het een en het ander van elkaar te weten komt!

Ja zulke reacties ken ik ook van mijn familie, van ja zou je dat nou wel doen, die zwangerschap doorzetten (nee afbreken... Pffff niet eens bespreekbaar!!). Gezien dat de relatie met mijn man en mij, heel labiel is, veel ruzie enzo. Opzich gaat het wel goed, maar ook veel spanningen en hoge verwachtingen. En ook mede door mijn gezondheid dat ze zo reageren hor. En ook mijn schoonmoeder reageerde lekker van ja als je maar niet denkt dat ik oppas moeder gaat worden voor jullie fout/kind. Terwijl ik niet eens werk, en juist fultime voor t kind wil zorgen thuis, tot t naar school kan. Gelukkig laten onze financieen t ook toe. Maar ik vind het ook niet de taak van de opa's en oma's om op te passen op onze kinderen (nu 1, straks misschien meer). Bedoel wil ze zelf opvoeden en niet dat hun dat op hun manier doen (die zij denken dat beter is, dan de mijne....)...

Trouwens hoe doen jullie dat/zouden jullie dat doen? Bij ons thuis wordt er niet binnen gerookt (alleen mijn man rookt). Maar bij mijn schoonmoeder vollop (door schoonmoeder en haar nieuwe man), en ik heb daar normaal al last van maar nu met de zwangerschap des te erger... Zouden jullie daar iets van zeggen, of zouden jullie dan continu niet mee gaan, of heel de tijd daar buiten gaan zitten? En vind het zelf ook niet prettig als er bij mijn kind in de buurt gerookt word (gelukkig heeft de papa/mijn man daar begrip voor), maar ik weet niet hun daar op reageren, zeker omdat de band tussen haar en mij al zo slecht is. Pffff! Drama!!...

ach jeetje veertje lijkt me ook een lastige situatie als je relatie "labiel" is! maar wel knap van je dat je er zo tegenover staat en lekker voor het kindje wil zorgen!!
en tja dat roken..... mijn partner is een half jaar na onze dochters geboorte gestopt (maar nooit binnen gerookt) wij hebben heel duidelijk aangegeven dat wij NIET willen er er gerookt word bij ons thuis.... accepteren ze het niet dan mogen ze wegblijven.... daar ben ik heel makkelijk in, het gaat om je eigen gezondheid en zeker die van je kindje...
mijn vader en zijn vriendin roken als ketters in hun huis en wij hebben in het begin direct tegen hun gezegt dat wij niet willen dat onze dochter in een woning komt (vooral van naaste familie waar ze toch wat vaker komt) waar gerookt word... vonden ze in het begin heel vreemd omdat het hun nix intreseerde maar uiteindelijk hebben ze het wel geaccepteerd!

en als jij er last van hebt tijdens je zwangerschap en het gebeurd ook in je eigenhuis zal ik daar zeker wat van zeggen.... de 1 heeft er wel last van en de ander niet....  ik zou wel lekker voor jezelf opkomen... het is jouw lichaam, jullie kindje en jullie bepalen wat er goed voor is en wat niet ook nu je zwanger bent!!!

Groetjes, Danielle

Ja vind het heel belangrijk om zelf voor t kind te zorgen (wij/ik kiezen er toch ook voor)...

Tja om nou mijn schoonmoeder te gaan verbieden om in hun huis niet te roken als ik er ben (met of zonder kleine), vind ik het heel lastig...

Thuis gebeurd het zoiezo niet door mijn man, en zij zijn nog nooit bij ons op bezoek geweest (oude huis liet dat eigenlijk ook niet toe, nieuwe wel maar denk niet dat ze t toch zullen doen zeg maar...)..

Maar vind het ook belangrijk dat mijn kind beide opa's en oma's leert kennen maar wel in een rookvrije ruimte... Erg lastig dus...

Ja heel lastig vind ik het vooral omdat ik er alleen voor kies, mijn man rookt ook dus, en die zegt er dus ook niks van ook niet voor mij (want dan spreekt hij zijn moeder tegen)... PFfff!

Het nieuwe huis staat iets dichterbij mijn schoonmoeder maar nog altijd ver genoeg om niet wekelijks langs te kunnen/hoeven gaan (hahaha)!! Voor mijn ouders wonen we wel lekker dichtbij, zij staan ons continu bij, helpen ons enzo... Staan echt dag en nacht voor ons klaar! Dus daar ben ik wel blij om!

Wat een nare opmerking!

Hier ook zo'n soort ervaring. Mijn schoonmoeder weet zeker dat mijn vriend geen kinderen wil. Want hij lijkt op zijn vader (wilde hij ook geen kinderen dan?) Kan het niet vragen want zijn vader heb ik nooit gekend, is overleden.

Je weet niet waar je aan begint zei ze! Ook vervelend voor mijn vriend natuurlijk om te horen.

Ik weet nu inmiddels dat ik per ongeluk zwanger ben, niet gepland, ook niet ongewenst want we gaan er wel voor, maar zat eigenlijk nog niet in ons toekomstplaatje. Mijn familie weet het... zijn moeder nog niet :-( Jammer hoor... ben nerveus voor haar reactie. Maar we hebben al besloten ons er niks van aan te trekken, nu nog het goede moment vinden om het te vertellen.

Succes met je zwangerschap! Geniet er van!



 

Nieuw

Wat een nare opmerking!
Hier ook zo'n soort ervaring. Mijn schoonmoeder weet zeker dat mijn vriend geen kinderen wil. Want hij lijkt op zijn vader (wilde hij ook geen kinderen dan?) Kan het niet vragen want zijn vader heb ik nooit gekend, is overleden.
Je weet niet waar je aan begint zei ze! Ook vervelend voor mijn vriend natuurlijk om te horen.
Ik weet nu inmiddels dat ik per ongeluk zwanger ben, niet gepland, ook niet ongewenst want we gaan er wel voor, maar zat eigenlijk nog niet in ons toekomstplaatje. Mijn familie weet het... zijn moeder nog niet :-( Jammer hoor... ben nerveus voor haar reactie. Maar we hebben al besloten ons er niks van aan te trekken, nu nog het goede moment vinden om het te vertellen.
Succes met je zwangerschap! Geniet er van!

Nu wel ingelogd

jeetje wat rot. Ik heb gelukkig een heel heel lieve schoon moeder en contact met me eigen moeder is niet zo goed (geen ruzie of zo maar ze is er nooit voor me dus ist contact heel oppervlakkig wand ze intreseerd zich toch niet voor wat er echt in me leven gebeurd) dus ik ben blij met me schoonmoeder.
wij hebben ook een kindje en bij ons was het dus mijn moeder die zij dat ze niet wilde oppassen wand dat deed ze al voor mijn zus (die heeft 2 kids en daar past ze eens in de week op maar echt veel aandacht krijgen die kids niet van haar) dus ik zou nie eens willen dat ze opast. had het wel ff zwaar tijdens me zwangerschap wand vaak als je bij de vk kwam dan zag je meiden met hun moeder in de wachtkamer zitten en moeder heelemaal trots op dochterlief en dan dacht ik vaak wel van   had ik dat ook maar. maar gelukkig vond ik wel wat van dat gevoel terug bij me schoonmoeder dus daar ben ik wel trots op.  we zijn nu bezig voor een 2de en mijn moeder staat op het punt om naar belgie te verhuizen dus ze zal er dan niets van mee krijgen dat ik zwanger ben.
ze zijden altijd dat als ik me eerste kindje zou krijgen ik heel anders naar me moeder zou kijken maar ik heb na de geboorte van mijn dochter alleen maar meer  boos heid richting haar     hoe kan je je eigen kind zomaar negeren?? Ook bleek ik bij me eerste zwangerschap heel erge BI te hebben en moest van de fysio in me omgeving vragen of mensen me wilde helpen met me huishouden  heb het dus aan me zus gevraagd toen maar die had zelf net een kleine dus dat ging niet op  na veel wikken en weegen had ik eindelijk de moed om mijn moeder te vragen , maar toen ik het me moeder vroeg  kreeg ik geen reactie en begon ze over een ander onderwerp   dat was de druppel ik heb haar nooit om hulp gevraagd en door dat incident zal ik het ook nooit meer doen ook.   me schoonmoeder woont ver van ons vandaag  uur rijden maar ze zij dat ze het een eer zou vinde om te helpen   toen zij de eerste keer binne kwam  ben ik in huilen uit gebarste om dat ik het zooo tof vond dat ze dat allemaal voor ons over had, waarop zij zij   ja maar meisje ik woord ook oma van jullie kleine en auders horen hun kinderen en schoon kinderen te helpen wand jullie zouden het ook voor ons doen.  
ik leer dus ook van hen ook hoe je als auder liefde en steun kan bieden en wil dit ook weer aan mijn kinderen door geven.
al met al bof ik dus behoorlijk en ik zal er altijd voor waken dit ook altijd aan hun duidelijk te maken hoe veel hun voor ons betekenen.  zijn echt schatten mijn schoon fam.

wat een stome rede om zo lelijk te doen tegen je. dan kan mijn schoonmoeder helemaal boos zijn op mij ik heb haar zoon helemaal van uit roterdam naar drente mee genomen. dat is pas een eind weg. en over niet van die tact vole opmerkinge gesproken. dan heb ik toch liever de opmerking van mijn schoonmoeder. toen ik net bevallen was van onze eerste zoon via een kijzersnee. zecht ze al stralend met die keine in haar armen "wanneer komt de volgende?" ik zo nou voorlopig nog ff niet hahahaha 

ze is nu dus ook helemaal in de wolken over de komst van onze tweede

dat ze een flap uit is, is op zig nog niet zo erg als je dat zelf ook zou zijn. maar als ik het goed begrijp denk jij eerst 10x na voor dat je iets zegt. dan word het vervelend omdat je dan je eerste reactie in slikt zo dat je op een later tijdstip een wel overwogen andwoord terug geeft. ik ben bij fam. ook een flap uit dus ik zeg dan direct wat ik er over vind. mijn man heeft het bijv. nu al over het derde kind en dan heb ik ook echt zo iets van mag de tweede er eerst nog wel ff uit? hij heeft het niet van een vreemde somige opmerkingen kunnen best hard aan komen. ik zou het gewoon eens proberen om dierect dat wat je voeld tegen haar te zeggen. wat heb je te verliezen? ik heb heel veel ruzie gemaakt en weer uitgepraat met mijn schoonmoeder. maar we weten nu wel wat we aan elkaar hebben. dat was soms best heftig vooral omdat het niet jou moeder is die je natuurlijk door en door kend en dat moet je dan ff inhalen. ruzie maken is niet alleen boos zijn op elkaar. je moet je wel blood durven geven en dat is heel moeilijk. wij hebben echt heel wat zakdoekjes weg gesnoten met zijn tweetjes.  

ik wens je heel veel succes en bedenk maar we zijn allemaal mensen en we hebben allemaal onze te kortkomingen. ze bedoelt het vast niet zo gemeen als dat het er uit komt. maar dat betekent niet dat je het dan maar zo moet laten. ze mag best wel rekening met jou gevoelens houden. 

hou je dan te veel rekening met hun gevoelens? en niet met die van je zelf? het blijft altijd moeilijk, wat voor mij help hoeft helemaal geen oplossing voor een ander te zijn. maar ja ik wil altijd zo graag helpen. en dat gaat niet altijd. ik hoop dat ze zelf ook in ziet dat haar opmerking heel erg pijnlijk is/was. en dat ze kan zeggen dat het haar spijt. misschien kan je haar vragen of ze eerst na wil denken voor ze iets zegt.  in ieder geval heel veel succes met de confrontatie.

Bij mijn oudste zoon...

Eén collega vroeg of hij me moest condoleren of feliciteren tijdens het borrelmiddagje op de zaak... Mijn manager had zijn mond voorbij gepraat door te roepen: "Hee Janneke! Hoe is het om mama te worden?" Terwijl er afgesproken was dat ik het nog even stil moest houden (ivm sommige lollige collega's)