De eerste symptomen, of zijn het de behoeftes in combinatie met toeval?

De verwekking van onze eerste kindje ging eigenlijk heel gemakkelijk. Omdat de pil nooit is geslikt, hoefde het lichaam ook niet te ontwennen, en zonder op te scheppen, het was eigenlijk de eerste keer raak. Na de geboorte (en overlijden) van onze dochter hebben we eigenlijk niet de behoefte gehad "in het feest tussen de lakens", maar na een aantal maanden werd het vlammetje weer aangewakkerd. De kinderwens is er en heeft nu weer aan warmte gewonnen. Het gegeven dat de laatste ongestelddatum was op 7 januari. Nu hebben we vorige week en deze week 'feest' gehad. Bij een normale cyclys, zou dan eigenlijk deze week de eisprong moeten zijn. Het is dus afwachten, of het gelukt is of niet. Maar goed, dat is dan wat het gevoel zegt. Het is dan ook grappig, om te weten wat daarnaast gebeurt. Er is, sinds de vorige bevallig wel wat zichtbaar. Meer rondingen en er is een lichte gewichtstoename. Procentueel wel behoorlijk, maar absoluut een schijntje. Al vindt niemand in de omgeving de gewichtstoename erg. En het namenboekje is uit de kast getoverd. Ik weet niet hoe het vrouwenbrein werkt, maar nog voordat we over tijd zijn al in het boekje te kijken, vind ik opvallend. Ik ga er van uit, dat dit geboren is door de wens.... maar zijn er symptomen die je al heel vroeg kunt herkennen dat er een zwangerschap onderweg is? In ieder geval... ik wil jullie melden, dat de wens voor een kind er weer/ nog steeds is, ondanks wat ons is overkomen....