Echo van je Baby
Als je voor het eerst je kind voelt bewegen, wordt het allemaal wat echter. Je probeert je een voorstelling te maken van hoe je kindje eruit zal zien. Zo nauw verbonden als je bent met dat prille leven, zo moeilijk is het om je er een beeld bij voor te stellen. Met een echo kun je een heel klein tipje van de sluier oplichten. Soms kun je al zien wat het geslacht van de baby is. Je kunt ook afspreken dat je dat nog niet wilt weten. Misschien moet er bij jou een echo worden gemaakt om een medische reden. Maar je kunt tegenwoordig ook voor je plezier een echo van je kind laten maken!
Een pril begin
Een kindje van ongeveer 12 weken. Zo klein en al zo af. Duidelijk zijn het gezichtje, de handjes en de voetjes te zien. Deze baby ligt heerlijk, met zijn knietjes een beetje opgetrokken. En mooi midden in het gezicht staat al zo'n eigenwijs wipneusje. In dit stadium van een zwangerschap is zo'n minimensje twaalf tot veertien centimeter groot. Niet meer dan een handvol en toch is alles al aangelegd. Je kunt op een echo nu al het hartje zien kloppen. De darmen, nieren, lever, de longetjes en de hersenen, alles is er. De baby hoeft alleen nog maar te groeien. Je kunt op deze echo goed zien dat het kindje nog veel ruimte heeft om zich te bewegen. Aan de buitenkant van zijn mama's buik is nog niets te zien van de zwangerschap. Hoogstens beginnen de broeken wat te knellen.
De baby oefent
Na een week of 16 begint een baby zijn duimpje op te zoeken. Een goede oefening voor het zuigen en drinken, wat hij na de geboorte zelf gaat doen. Deze baby ligt heerlijk ontspannen in de baarmoeder te duimen. Kinderen worden zelfs in hun moeders buik al rustig van duimzuigen. Het kindje op deze echo is ongeveer 26 weken. Nu heeft hij nog net genoeg ruimte om een beetje te bewegen. Kinderen mogen graag een beetje buitelen. Iedere aanstaande moeder kent het gevoel van die heftig bewegende armpjes en beentjes. Soms steekt zo'n handje of voetje letterlijk een beetje uit, zo'n duidelijke bobbel op je buik. Eigenlijk een signaal: 'hallo, wereld, hier ben ik!' Als je nu een echo maakt, kun je zien dat je baby soms met zijn rug naar je toe ligt. Of nog lekker met zijn hoofdje naar boven ligt en met zijn beentjes naar beneden. Hij heeft nog de ruimte om te draaien. Soms wel tot de zesendertigste week van de zwangerschap. Dan moet hij eigenlijk in de juiste houding gaan liggen, met zijn hoofdje naar omlaag. Eigenwijze kinderen doen dat niet, die blijven in stuitligging tot de geboorte
Weinig ruimte
Een echo maken na 30 weken: Nu kun je goed zien dat de ruimte in de buik van mama helemaal gevuld wordt door de baby. Er is weinig speel- en bewegingsruimte meer over. Het wordt nu moeilijker om op een echo nog duidelijke lichaamsdelen te onderscheiden. Dit kindje ligt te slapen, hij heeft zijn oogjes dicht. Beentjes en armpjes liggen wegens ruimtegebrek dicht tegen elkaar aan. De leukste momenten voor een echo liggen tussen de twaalfde en de dertigste week van de zwangerschap. Je kunt de baby dan in zijn geheel zien. Tijdens de echo maakt hij misschien wel gekke buitelingen. Soms lijkt het wel of hij even naar zijn papa en mama zwaait. Het zijn ontroerende momenten, het zichtbare contact wat je hebt met je kind voor zijn geboorte. Je kunt een videoband en fotoafdrukken mee naar huis krijgen. Waardevolle documenten voor later!