18 en zwanger

Je moet doen waar je je goed bij voelt! Je groeit tijdens een zwangerschap naar het moederschap toe! Dat gebeurd niet van de 1 op de andere dag. Wees er wel heel zeker van als je abortus laat plegen, want je kunt het nooit meer terug draaien! Misschien is je vriend geschrokken van het nieuws, en heeft het even tijd nodig om te bezinken! Praat er goed over samen! Succes!

Hoi
Ik was 17 toen ik zwanger werd van mn dochter (ze is nu 10) ,
Ik kan alleen maar zeggen dat het echt niet het einde van de wereld is ,
Toen ik 21 was raakte ik opnieuw zwanger , toen heb ik gekozen voor abortus ,omdat mn dochter gehandicapt geboren is en ik destijds vond dat zei alle aandacht verdiende , en daar heb ik overgens nooit spijt van gehad ,
Nu ben ik weer zwanger (ben 28 nu ) en nu ik 28 ben voel ik me pas echt klaar voor een tweede kind ,
Dus wat je ook beslist , je moet vooral nagaan van wat wil jij ? wat voor type meid ben jij ?
Ik wou destijds geen kinderen ,maar mn vriend was zo gelukkig toen ik zwanger was , het maar allemaal laten gebeuren voor hem en twee jaar later was de vogel gevlogen ,
Begrijp me niet verkeerd ,maar ik bedoel te zeggen je moet niks doen omdat een ander dat wil , je moet doen wat jij wilt en jij denkt dat je aan kan ..
Alleen dan kun je 100 procent achter je beslissing staan ..

 

ik vind ook dat je heel goed naar je zelf moet luisteren, wat wil je , past het in je leven (zelfs naast je studie) Ik snap de schrok goed. Maar jij bent baas in eigen buik niet iemand anders. Goed praten met je vriend en misschien je ouders ook in vertrouwen te nemen. 

succes met je beslissing 

groetjes marina

Ik zou het nooit weg laten halen maar dat is mijn beslising luister goed naar jezelf en probeer er met mensen over te praten.
Ik ben zelf na 1 jaar proberen zwanger geworden en dat jaar was een hel wij wouden het zo graag.
Nu hebben we een gezonden dochter en ik zie het als een geschenk.
Maar luister goed naar je eigen gevoel wij kunnen de beslising niet voor je maken maar bedenk wel dat het echt iets heel moois is en het altijd goed komt.

Sux6

Ja ik heb een tip voor je: sex veilig als je geen baby wil! Je bent 18, niet 15. Je bent een volwassen vrouw, en door je keuzes verwacht je nu een prachtige mooie en lieve baby. En wat ga je doen? Overwegen het te vermoorden omdat het nu niet in je leven "past"? Hallo zeg! Wat heeft dit kindje gedaan om dit lot verdient te hebben? Zoals bloemetje al zei, je groeit naar het moederschap toe, dat gebeurd bij veel vrouwen niet van de ene op de andere dag! Een kind is het grootste geschenk wat je maar bedenken kan, gepland of niet! Onze zoon was ook niet gepland, maar wat zijn we blij dat hij er is! Elke dag wakker worden en kijken naar die grote bruine ogen in dat lachende gezicht, zo blij mama te zien! Zien hoe onvoorwaardelijk hij van je houd, en je vertrouwd. Geen beter gevoel in de wereld! Ik zie het zo: de baby is er al. Het is geen "keus" meer die je kan maken, hij of zij leeft al, voelt al, en is volop aan het ontwikkelen om dalijk in mamas armen te mogen zijn. Wat heb je een baby te bieden? Al wat het nodig heeft is jou liefde en aandacht. En pampers zijn in nederland echt niet zo duur! En op marktplaats is genoeg tweedehands te koop als je meer nodig denkt te hebben. Geef het een kans en je zult zien dat het je leven zoveel rijker maakt.

ooh wat verlangde ik op jou leeftijd al naar een kindje. ik wilde echt heel graag al moeder worden vijf jaar later ging mijn wens pas in vervulling. na twee jaar proberen en twee miskramen kregen we eindelijk onze oudtste zoon. nu weer na drie jaar hebben we heel wat sneller dan we dachten nog een zoon gekregen. moeder zijn is echt het mooiste dat er is. ik ga in febr. weer naar school het is even wat meer door zetten maar best te doen als je maar wil. ik zou zeggen ga er voor en geniet van alles het is echt de mooite waart. en je vriend hij heeft toch immers altijd gezegt dat jullie het gingen houden. hij is gewoon geschrokken en dan doe en zeg je soms domme dingen die je niet zo meent. hij draait vast wel bij. succes

het ligt er helemaal aan wat je onder het beste van het beste ziet. is dat merk kleding en zo veel speelgoed dat hij/ zij van elende niet meer weet waar die mee moet spelen of is dat heel veel liefde, kleding zonder merk en wat minder speelgoed. wij zitten net boven de armoede grens hier in nederland en onze jongens hebben geen merk kleding ze zitten wel goed in het speelgoed milan weet soms echt niet waar hij mee moet spelen zo veel heeft hij en ja hij heeft geen spelcomputer en geen tv op zijn kamer al op zijn derde jaar.  maar dat is naar mijn meening ook niet echt heel erg van levens belang. een kind heeft echt niet zo veel nodig en er zijn heel veel mensen waar ze echt wel dingen van krijgen geloof mij maar. ik had dit jaar echt al geen flouw iedee wat ik hem allemaal moest geven voor zijn vrjaardag en sinterkaas dat word volgend jaar dus echt een ramp. heel veel succes met je beslissing

het enige wat ik kan en wil zeggen is : lees in het forum algemeen het verhaal oktober! rot maand met veel kriebels! 

Goeeie sacha! En idd "het beste van het beste" is enkel mama's liefde. Materialistische dingen zijn niet nodig! Ik koop Remco bijvoorbeeld een duur muziemakende auto, hij ziet het bakje met wasknijpers en is uren ermee bezig! De auto ziet ie niet staan! Het is gewoon ontdekken voor die ukkies, en wat ze daarbij nodig hebben is mama. Weten dat ze op jou terug kunnen vallen als ze bang worden, weten dat jij er altijd voor hem of haar bent. Ik hoop zo dat je inziet dat dit een baby is, een kleine onschuldige levende baby, en niet een "probleem wat nu niet past en dus maar weggehaald moet worden". Ik ben al meer dan een jaar lid van dit forum, heb dan ook genoeg vrouwen voorbij zien komen die in het begin niet wisten wat ze moesten doen. Overweegden abortus. Ik kan je met gerust hart zeggen dat niet 1 van de dames die besloten heeft hun baby te houden, er spijt van heeft gekregen. De abortus groep juist wel.

Hoi kimbely, 

Ik snap dat je keuze moeilijk is en wij als andere mama's in spe zijn ontzettend blij dat we zwanger zijn geworden, jij daar in tegen niet zo. Ik kan je dit nog even zeggen, geen 1 moeder heeft het gevoel dat ze het 100% goed doet, want het is niet leuk om streng te zijn tegen je kind of een kind die perongeluk van de bank valt of zo. Ik heb ook wel eens het gevoel dat ik faal in de opvoeding, maar als ik mijn kind van bijna 3 hoor zeggen dankje wel en alsjeblieft als ze iets krijgt of weg geeft dan denk ik als de normen en waarde van mijn kind tegenover volwassenen en andere kinderen beleeft is dan doe ik het allemaal nog niet zo verkeerd.

Ik heb financieel ook nu niet heel veel te bieden ik moet ook elke euro omdraaien maar mijn kind komt niks te kort hoor en ze krijgt eigenlijk alleen maar cadeautjes met haar verjaardag en sinterklaas. Kleertjes enz koop ik veel in de opruiming of bij zeeman of wibra daarnaast vraag ik ook vaak iets kleding met de verjaardag aan andere. En je studeerd heb je aangegeven dus de kans dat je over een jaar of  5 misschien een leuke baan vindt waar je ook nog eens lekker verdiend dan komt het heus wel goed. 

groetjes Marina

jeneffer ik had het niet mooier kunnen zeggen. dat bedoelde ik hele maal met mijn verhaal het kwam er alleen niet zo mooi uit  

@ jennefer ....Sorry maar ik vind dat je het een beetje cru zegt , over de abortus groep die wel spijt heeft ,
Niet iedereen die een abortus pleegt hoeft daar spijt van te hebben , een abortus pleeg je niet zomaar en op het moment dat je wel een abortus pleegt sta je daar achter anders doe je dat toch niet ?
Ik heb ook een abortus gehad en dr nooit geen seconde spijt van gehad ..En ik ken meerdere mensen die ook een abortus hebben gehad en daar ook geen spijt van hadden ,
Ik snap wel dat niemand een arbortus aanmoedigt , ik ook niet ...

Kimberly je moet gewoon doen waar jij je prettig bij voelt en ben het wel met de rest eens dat je vriend miss nog een beetje in shock is , dus deel het met je familie !

Hey kimberly ,

Ik vind het echt enorm rot voor je en leef echt met je mee , kijk ik heb beide meegemaakt zowel een zwangerschap op jonge leeftijd en een abortus , dus ik weet echt wel wat er door je heen gaat ,
Toen ik 17 was en ik erachter kwam dat mijn dochter zwaar gehandicapt was (bij 23 wkn) zei mn eigen vader tegen me ..Waar ben je mee bezig en wat moet je met zon kind etc etc ...de beste man spreek ik dus ook niet meer ..
Ondanks alle negatieveteit voelde ik me verbonden met dit kind en heb er keihard voor gevochten en dat ging met vallen en opstaan ...
Maar ik heb het gered ...dus jong moeder worden betekend niet automatish dat je het niet kan en als jou gevoel nu al zo sterk is bij deze zwangerschap , moet je je vooral niks van andere aantrekken ...je bent namelijk nooooit alleen ..ookal voelt dat miss nu zo ...
En ik ben misschien de enige op dit forum die niet negatief is over abortussen ,maar als jij het van binnen wel stiekum graag wilt , moet je niet iets doen omdat andere mensen vinden dat ....want dan krijg je dr wel spijt van ..
Misschien praat ik een beetje dubbel ...maar ik ben niet zo handig over de mail ..

Nog niet. Ik ben 25, en getrouwd en toen wij zwanger raakten stond ook iedereen ertegen! Zelfs mijn eigen moeder! Naarmate dee tijd verstreek gingen mensen zich realizeren dat dit een baby is en nu is mijn moeder in nederland (ik zit in het caribbisch gebied) en zit elke dag te janken dat ze niet hier is om hem op te zien groeien. Als ik een dag geen fotos stuur zit ze meteen te emailen of alles wel in orde is. Men zal wel tijd nodig hebben om over de "schok" te komen, maar geloof maar, ze draaien wel bij. Focus op jezelf en je zoon of dochtertje, komt wel goed allemaal.

Hoi Kimberly

Ik snap je reactie en begrijp heel goed dat je schrikt aangezien je leeftijd. En ja het is inderdaad je eigen leven en jij bent degene die de keuze moet maken. Ik was zelf 20 toen ik hoorde dat ik zwanger was en ik had een vriend waar ik helemaal niet van op aan kon. Hij had geen werk ging niet naar school. Maar het kwam geen moment in me op om het kindje weg te halen. Omdat ik dacht miss is dit de enige kans die ik in mijn leven krijg. Ook ik dacht toen die tijd wat heb ik het kindje te bieden en als ik nu terug kijk is mijn liefde het beste geweest wat ik haar te bieden heb. En ja ik kreeg veel commentaar door bepaalde mensen om me heen, maar dat maakte mij nog gemotiveerder om het allemaal wel goed te doen. Ook min toemalige vriend heb ik gezegd van of je bent er of je pakt je spullen. Hij is gebleven maar uiteiendelijk na 3 jaar is hij toch weggegaan en stond ik er alleen voor. En o wat ben ik trots dat ik het gered heb. En als ik haar zo zie dan weet ik waar ik het voor heb gedaan. En in het begin had ik dat moeder gevoel ook niet maar dat is met de tijd gegroeid. En het klink Cliche maar het is echt zo. Naar mate dat kleine hummeltje in je buik groter word, wordt je moeder gevoel ook sterker.

En ja ik weet het iedereen heeft wel een reden een motivatie voor je waarom je het zou moeten houden, Maar uiteindelijk is het je eigen beslissing. Wat je ermee doet en hoe je het gaat pakken. Het enige wat ik je kan adviseren is te doen wat jou het beste lijkt, maar zorg er wel voor dat je geen beslissing neemt waar je spijt van gaat krijgen.

Ik wens je heel veel strekte met je keuze

toen ik 18 was raakte ik zwanger ondanks altijd netjes de pil hebben geslikt ik heb toen de moeilijke beslissing genomen om een abortus te doen ondanks dat ik het wel aan toe was maar omdat ik geen inkomen had (was fulltime student) woonde nog thuis en me vriend woonde en studeerde aan de andere kant van nederland.

ik heb op de dag van vandaag er spijt van. door dit stond ik op het randje van een depressie het heeft me ruim 2jaar gekost om het te verwerken 

veel mensen denk dat doe je gewoon even kliniek in half uur/uur later kliniek uit ondanks dat de abortus zelf geen pretje is begint het na de behandeling pas echt want er is geen behandeling ofzo om het geestelijk te verwerken.

denk er alsjebliefd ontzettend goed overna en mocht je de keus nemen om toch abortus te doen neem dan iemand buiten je vriend in vertrouwen hier voor want je hebt iemand nodig om het te verwerken

wat erg dat niemand achter je staat! Jeetje, het lijkt me echt niet makkelijk.
Voor de meeste mensen is het makkelijk praten, een abortus doe je gewoon niet. Ik vind dat ook.
Maar dat neemt niet weg dat jouw situatie niet heel zwaar is. Maar bedenk eens zo;
wat nou als je dit kindje weg laat halen en je over een paar jaar graag een kindje wilt maar er dan achterkomt dat je geen kinderen meer kunt krijgen. Dat zou ook nog kunnen he...
Ik denk dat jij je kindje heel veel liefde kunt geven, en dat is bijna alles wat het nodig heeft! Het komt vast goed, nu lijkt het even moeilijk, maar als je kindje er straks is zal de hulp van alle kanten komen!

Je kan je mening wel heel duidelijk neerzetten! je hoeft het niet met abortus eens te zijn maar je reageerd erg lullig ze is al onzeker genoeg dus doe minder bijdehand.

@freubeltje: misschien dat je er ff bij moet zetten tegen wie jehet hebt....dat maakt je reactie ietsduidelijker!!!!

Ik was met 17 jaar zwanger en op mijn 18e ben ik bevallen. Ik wist ook niet of ik al een kindje wilde, maar ik heb de stoute schoenen aangedaan en ik heb besloten het te laten komen. Ik ben na 4 mnd zwangerschap bij de vader van mijn kind weggegaan, omdat ik wist niet met hem oud te willen worden. Mijn zoon is inmiddels 15 jaar. 
Ik heb geen enkele spijt gehad van mijn keuze. Nu hij flink aan het puberen is, krab ik me wel eens achter mijn oren hahahahahahahahahaha. Nu ben ik 33 en 6 weken zwanger van mijn 2e kindje.

Kimberley!

Je zit namelijk niet in een makkelijke situatie en namelijk in dezelfde als mij.
Ik moest vandaag ten laatste beslisse moest ik een abortus willen doen 
Ik kan nog altijd een abortus laten doen maar dan is het een echt cortage ,... 
Nu tot vandaag kon het nog met pillen ,...
Ik ben ook maar 19 jaar en doorheen de nuvaring zwanger geraakt. 
het is een flinke klap die je krijgt, maar met je ouders praten ,... helpt echt heel veel
Weten je ouders het al? De reacties vallen best wel mee ,... Je bent echt opgelucht als zei het weten
Ze kunnen je helpen ,... Ik heb niet voor abortus gekozen omdat ik daar altijd tegen ben geweest.
Ik heb nog geen inkomen , ga nog naar school (ben in 1 ste jaar bezig van opleiding verpleegkunde)
En ja ik woon nog niet samen met mijn vriend of niks, maar dit moet lukken. 
Je raakt er best wel doorheen met de steun van andere mensen, je staat er namelijk niet alleen voor
Maar je moet doen waar je je goed bij voelt, als je niet voor 100% zeker bent dat je abortus wilt zou ik dit
niet doen 

Veel succes met je beslissing, ben benieuwd welke beslissing je gaat nemen.

Liefs x

:O dat is wel minder. Ik ben nu 17 jaar. word 6 dagen na mijn uitgerekende datum 18 jaar. Ik vind het erg rot voor je dat niemand je steunt!! Toen ik het mijn moeder vertelde dacht ik dat ze erg kwaad zou zijn. maar dat viel gelukkig allemaal wel mee! Mijn moeder heeft gezegt dat het de keuze is van mij en mijn vriend. Mijn vriend was in het begin ook erg in shock en zat wel met abortus in zijn hoofd. nu zijn we inmiddels 5 weken verder (ben nu 11 weken zwanger) En als ik hem dan mijn kleine groeiden buikje laat zien, geeft hij er een kusje op en zegt dat hij erg veel van ons kleintje houd.. Jongens doen er erg lang over om iets te beseffen. En ik heb in het begin tegen mijn vriend gezegt (toen hij nog met aboturs zat) dat hij moest wachten met zijn beslissing tot na de echo. Maar hij is nu al volledig voor om het kindje te houden. En mijn schoonouders zijn het er ook niet mee eens. maar wij hebben ze duidelijk gemaakt dat het onze beslissing is. En nu zeggen ze niks meer over abortus etc.  Meid ik kan je alleen dit zeggen..  Je vriend zal vast wel bijdraaien na het zien van de echo. En als hij dat niet doet. HET IS EN BLIJFT JOUW LICHAAM EN JOUW KEUZE ZAL BOVEN DIE VAN JE VRIEND STAAN. Suc6 meis!!

Ik ben benieuwt hoe het is afgelopen!
Ik ben nu 19 in april 20 en beval in juni!
Het word geen makkie maar dat is het voor niemand!

Ik ben benieuwt hoe het is afgelopen!
Ik ben nu 19 in april 20 en beval in juni!
Het word geen makkie maar dat is het voor niemand!

Ik ben benieuwt hoe het is afgelopen!
Ik ben nu 19 in april 20 en beval in juni!
Het word geen makkie maar dat is het voor niemand!

Hallo,
ik heb meer dan een jaar geleden abortus moeten laten plegen onder dwang van mijn ex vriend en zijn familie.
ik heb daar tot een jaar lang spijt van gehad.
elke nacht wenen wenen wenen.
ook al paste dit toen niet in mijn leven ik wou het houden.
volg aub je eigen gevoel en laat je niet beinvloeden door NIEMAND !
ik ben nu opnieuw zwanger en geloof me het is het mooiste gevoel dat je je kunt inbeelden.
je kindje heeft enkel jouw liefde nodig, meer in onnodig !
het is er al, vermoord het aub niet.
je zal er spijt van hebben, zowieso.
denk GOED na over je beslissing!!

Hallo,
ik heb meer dan een jaar geleden abortus moeten laten plegen onder dwang van mijn ex vriend en zijn familie.
ik heb daar tot een jaar lang spijt van gehad.
elke nacht wenen wenen wenen.
ook al paste dit toen niet in mijn leven ik wou het houden.
volg aub je eigen gevoel en laat je niet beinvloeden door NIEMAND !
ik ben nu opnieuw zwanger en geloof me het is het mooiste gevoel dat je je kunt inbeelden.
je kindje heeft enkel jouw liefde nodig, meer in onnodig !
het is er al, vermoord het aub niet.
je zal er spijt van hebben, zowieso.
denk GOED na over je beslissing!!

Haay allemaal,
 
Ben inderdaad ook benieuwd hoe het is afgelopen, ik ben nu 20 jaar en 5 weken zwanger. Als de uitrekenmethodes op internet kloppen tenminste zou ik 3 weken voor mijn 21ste verjaardag bevallen,
Ik woon al sinds mn 17e op mezelf maar alsnog is het enige waar ik ontzettend tegenop zie het mn ouders vertellen, die gaan absoluut een donderpreek geven over studie, werk, en sociaal leven. Ik heb ook werkelijk geen idee hoe en wanneer ik ze het moet gaan vertellen.? iemand heel toevallig tips?
 
xx liefs